หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ สุดสายป่าน

สุดสายป่าน ตอนที่ 12

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
15 สิงหาคม 2556 17:33 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
สุดสายป่าน ตอนที่ 12
        สุดสายป่าน ตอนที่ 12
       
       ยามเช้าที่วังสูรยกานต์ ฐิติกำลังแต่งตัวเตรียมตัวไปทำงาน คุยกับพุดตานไปด้วยเรื่องชุดสร้อยที่หายไปไร้ร่องรอย
       
       “มันจะเป็นไปได้ยังไง ถ้าแม่กานดาวสียืนยันว่าไม่ได้เอาสร้อยไป แล้วสร้อยมันจะหายไปได้ยังไง”
       ฐิติครุ่นคิดนิดหนึ่งก่อนจะตัดสินใจพูดออกมา
       “และผมก็เชื่อว่ากานดาวสีไม่ได้เอาสร้อยไปจริงๆ”
       “ถ้างั้นก็หมายความว่าแม่กานดามณีเป็นคน...”
       ฐิติสับสน “แต่เค้าก็ยืนยันว่าเค้าไม่เคยเห็น”
       พุดตานตัดสินใจพูดกับลูกชายตรงๆ
       “ติอาจจะหาว่าแม่อคติ แต่แม่พูดจริงๆ ว่าแม่ไม่ค่อยอยากจะเชื่อคำพูดของแม่กานดามณีซักเท่าไหร่ แต่จะให้แม่หาเหตุผลหรือหลักฐานมายืนยัน แม่ก็ไม่รู้ว่าจะไปเอามาจากไหน...”
       พุดตานมองฐิติอย่างแน่วนิ่ง
       “แต่แม่แน่ใจว่า คนอย่างกานดามณีที่เคยแอบอ้างใช้ชื่อคนอื่น แล้วมามีความสัมพันธ์กับติจะต้องไม่ใช่คนดีแน่ๆ”
       
       ขณะเดียวกันหม่อมหลวง วิทย์เดินเข้ามาในบ้านอิ่มใจ โดยมีลิซ่าตามเข้ามาด้วย
       “นี่บ้านใครคะ แล้วเรามาที่นี่ทำไม”
       “ก็มาตามทวงหนี้น่ะสิ...” วิทย์พูดเสียงดัง ก่อนจะตะโกนเรียกวสันต์ “ไอ้สันต์ หายหัวไปเลยนะแก
       ออกมาคุยกันหน่อยซิ”
       ลิซ่าพูดด้วยเสียงเหยียดๆ เจือดูถูกนิดๆ “นี่บ้านคุณวสันต์เหรอคะ”
       พลางลิซ่ามองไปรอบๆ บ้าน นึกในใจว่าดูจ๊นจนเมื่อเทียบกับวิทย์ โชคดีที่ไม่ได้สลัดวิทย์มาเกาะวสันต์ จากนั้นเดินไปชะโงกดูในห้องโน้นห้องนี้ ตามประสาผู้หญิง
       “บ้านเงี้ยบ เงียบ ไม่เห็นมีใครอยู่เลยค่ะ”
       “ไอ้สันต์ คุณอิ่มใจ...” วิทย์ตะโกนประชด “เจ้าหนี้มาตามถึงบ้าน ไม่คิดจะออกมาต้อนรับเลยหรือไงครับ”
       วิทย์มองไปรอบๆ อย่างหงุดหงิดที่ไม่มีใครออกมา จึงตัดสินใจเดินขึ้นบันไดไป
       “หรือจะต้องให้ตามถึงห้องนอน”
       ลิซ่าเดินตามไปด้วย
       วิทย์เดินขึ้นมาชั้น 2 เปิดประตูห้องนอนอิ่มใจ ชะงักไปนิดหนึ่งก่อนจะเดินเข้าไป วิทย์เห็นทั้งตู้เสื้อผ้า ลิ้นชักฯลฯ เปิดอ้าอยู่ ข้าวของกระจัดกระจาย สภาพระเกะระกะที่วสันต์เข้ามาค้นหาสร้อยในลิ้นชักต่างๆ แล้วเปิดตู้เสื้อผ้าดูเห็นเสื้อผ้าอิ่มใจหายไปนั่นเอง
       “เหมือนมีใครเข้ามาค้นบ้านเลยนะคะ...อุ๊ย หรือว่าจะถูกขโมยงัดบ้าน...แล้วนี่คุณวสันต์เค้าอยู่ไหนล่ะคะ” ลิซ่าว่า
       
       วิทย์นิ่วหน้า มองสภาพในห้องด้วยความสงสัย ตอบอะไรไม่ได้เหมือนกัน

สุดสายป่าน ตอนที่ 12
        ด้านกานดามณีอยู่ที่ห้องโถงวังสูรยกานต์ กำลังแอบคุยโทรศัพท์อยู่กับวิไลวรรณกระซิบกระซาบสั่งเพื่อนคนเดียวในชีวิตเสียงเข้ม ด้วยกลัวใครมาได้ยิน
       
       “แกต้องไปดูไอ้วสันต์ที่โรงพยาบาลเดี๋ยวนี้เลยนะว่ามันเป็นยังไงมั่ง”
       
       วิไลวรรณอยู่บ้านปฏิเสธสุดตัว
       “ไม่เอา ฉันไม่กล้าไปหรอก สุ่มสี่สุ่มห้าเข้าไปแล้วฉันโดนตำรวจจับจะว่าไง”
       กานดามณีโมโห “อีโง่ ไม่มีใครรู้ซะหน่อยว่าเราเป็นคนลงมือ...ยังไงแกก็ต้องไป ฉันต้องการจะให้แน่ใจว่ามันตาย”
       วิไลวรรณยืนกรานไม่ไป “เมื่อคืนเราก็ตามไปทีแล้ว แกก็เห็นๆ อยู่....อาการหนักขนาดนั้นมันคงไม่รอดแล้วล่ะ”
       “ไม่ได้ แกต้องไปดูให้เห็นกับตา จำไว้นะนังวรรณ ถ้ามันไม่ตาย เราสองคนไม่รอดแน่ อย่าลืมสิว่าแกก็มีส่วนทำร้ายมันเหมือนกัน”
       กานดามณีวางโทรศัพท์ อย่างกระวนกระวาย ระแวงว่าถ้าวสันต์ไม่ตาย มันจะต้องกลับมาแก้แค้นตนแน่ๆ ขณะคิดเครียดหัวจะแตกอยู่นั้น ก็เห็นนวลเดินถือกล่องพัสดุไปรษณีย์ผ่านเข้ามาในห้องโถง กานดามณีตกใจ นึกถึงอีกปัญหาขึ้นมาได้ รีบวิ่งตามไป
       
       นวลถือกล่องพัสดุจะเอาไปไว้ที่ห้องสมุด กานดามณีรีบวิ่งมาตรงโถงบันได
       “นวล เดี๋ยวก่อน นั่นกล่องอะไรของใคร”
       “ของคุณฐิติค่ะ ไปรษณีย์เพิ่งจะเอามาส่งให้เมื่อกี้”
       กานดามณีตกใจจะดึงมา
       “งั้นเอามานี่ เดี๋ยวฉันเอาไปให้ติเอง”
       นวลยื้อ ยังไม่ยอมให้
       “จะดีเหรอคะ”
       “ฉันเป็นเมียตินะ ของติก็เหมือนของฉัน...เอามาให้ฉัน”
       นวลคิดหนักจะให้ดีมั้ย
       จังหวะนี้ฐิติกับพุดตานกำลังเดินลงบันไดมา เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด
       “มีเรื่องอะไรกันน่ะ” พุดตานถามเสียงเข้ม
       กานดามณีหน้าเสีย มองที่กล่องพัสดุอย่างหวาดหวั่น ก่อนตัดสินใจคว้าพัสดุมาไว้ในมือก่อน
       “ไม่มีอะไรนี่คะ พัสดุของหนูเอง”
       นวลอ้าปากจะค้าน กานดามณีหันไปจ้องเขม็งจนนวลไม่กล้าพูดอะไร
       กานดามณีกอดกล่องพัสดุไว้แน่น หันหลังกลับจะเดินออกไป แล้วก็สะดุ้งสุดตัว เมื่อเห็นท่านหญิงลักษมียืนมองอยู่
       
       ท่านหญิงลักษมีเขม้นมองกานดามณีอย่างพินิจพิเคราะห์ ด้วยสายตารู้ทัน นมสายยืนอยู่ด้านหลังท่านหญิง
       “เอากล่องนั่นมาให้ฉันดูก่อน ฉันอยากจะรู้ว่ามันเป็นของใครกันแน่”
       “ท่านย่าจะดูทำไมเพคะ ก็หนูบอกแล้วว่าของหนู”
       “แต่ฉันได้ยินนวลบอกว่าเป็นของตาติ”
       ท่านหญิงจ้องกานดามณีเขม็งด้วยสายตาบีบบังคับ
       “เอามาให้ฉันดูเดี๋ยวนี้”
       กานดามณีถือกล่องไว้แน่นไม่ยอมให้ ถอยหลังเหมือนอยากจะหนี ท่าทางราวกับจะยอมตายไปกับกล่อง
       นมสายไม่สนใจ เดินมาดึงกล่องไปจากมือกานดามณีทันที กานดามณีหรือจะยอม สองคนยื้อยุดไปมา แต่นมสายก็ไม่รามือ กระชากมาจากกานดามณีจนได้
       “อุ๊ย ของคุณติจริงๆ ด้วยเพคะ”
       
       กานดามณีหน้าซีดขาวเป็นกระดาษ
        
       อ่านต่อหน้า 2

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
สุดสายป่าน ตอนที่ 17 จบบริบูรณ์
สุดสายป่าน ตอนที่ 16
สุดสายป่าน ตอนที่ 15
สุดสายป่าน ตอนที่ 14
สุดสายป่าน ตอนที่ 13
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 108 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 103 คน
96 %
ไม่เห็นด้วย 5 คน
4 %
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นผ่านบัญชีของเฟซบุกได้แล้ววันนี้ กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2015