หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ธิดาพญายม

ธิดาพญายม ตอนที่ 14

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
13 ตุลาคม 2556 16:13 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ธิดาพญายม ตอนที่ 14
        ธิดาพญายม ตอนที่ 14 (ต่อ)
       
       ราเชนหันไปก็เห็นเงาร่างสองเงาพุ่งหนีไป ราเชนพุ่งตามไปอย่างรวดเร็ว ปาระนังกราดสายตาแล้วพุ่งไปดักอีกทางหนึ่ง
       เงาสองเงาพุ่งผ่านราวป่าคือร่างของคนสองคนใส่ชุดดำคลุมทั้งตัวขี่ไม้กวาดพุ่งผ่านแนวป่าไป อึดใจก็เห็นร่างของราเชนก็พุ่งตามไปติดๆ
       เงาสองเงาต่างนั่งไม้กวาดพุ่งผ่านราวป่า ทันใดนั้นแสงพุ่งเข้าใส่ตูมๆๆ เงาร่างสองร่างกระเด็นกลิ้งไปอยู่ที่พื้น
       ร่างของปาระนังก้าวมาตรงหน้าพวกมัน
       “ลอบกัดแล้วคิดหนี หาใช่นักสู้ไม่”
       มันสองคนดีดตัวขึ้นมา ร่างของราเชนก้าวเข้ามาประจันหน้ากับพวกมัน
       “พวกข้าไม่เคยเห็นพวกเจ้าถ้าเป็นเรื่องเข้าใจผิด ข้าก็จะไม่เอาความ”
       พ่อมดยามินหัวเราะแค้นเคืองดุดัน
       “เจ้าทำลายชีวิตภรรยาข้า”
       “เจ้าทำลายชีวิตน้องสาวข้า ชีวิตต้องชดใช้” กาตงบอก
       “ท่านหมายถึงแม่มดชั่วสองตัวนั่นกระมัง”
       ปาระนังกับราเชนต่างมีสีหน้าเคร่งเครียด ทันใดนั้นควันดำพุ่งเข้ามาตรงหน้า ร่างของอาคินปรากฏพร้อมภูตสังหารแปดตัว ปาระนังกับราเชนคาดไม่ถึง
       “ที่แท้พวกเจ้าเป็นเศษสวะของเทพอาคินนี่เอง”
       “เจ้า”
       พ่อมดยามินกับกาตงขยับตัวเข้าหาราเชนกับปาระนัง
       “พวกเจ้าสองคนถอยไปก่อน”
       พ่อมดยามินกับกาตงถอยออกมา อาคินจ้องราเชนกับปาระนังยิ้มอย่างเหนือกว่า
       “ท่านอาคินคงเสียเวลาเปล่าทายาทไม่ได้อยู่ที่นี่”
       “ที่สำคัญคือแผนที่” ปาระนังลอบสบตากับราเชนจ้องอาคินสีหน้าเคร่งเครียด “อีกอย่าง กำจัดท่านสองคนก็ถือว่าไม่เสียหาย”
       “ท่านอาคิน ท่านบอกพวกนี้หรือเปล่าว่าใครเป็นคนกำจัดแม่มดสาวันนา”
       “เจ้าพูดจาเหลวไหลอะไร”
       “ภูตสังหาร”
       ภูตสังหารพุ่งเข้าหาปาระนังกับราเชนอย่างรวดเร็ว เกิดการต่อสู้ประชิดตัว อาคินหันมาทางพ่อมดยามินกับกาตง
       “เจ้าสองคนไปได้ ตามหาพวกทายาทให้พบ”
       พ่อมดยามินกับกาตงจ้องอาคินอึดใจ แต่แล้วก็คว้าไม้กวาดขี่ออกไป อาคินจ้องภูตสังหารรุมล้อมปาระนังกับราเชนอย่างพอใจ
       ราเชนกับปาระนังต่อสู้กับภูตสังหารอย่างดุเดือด เวลาผ่านไปก็เริ่มเสียเปรียบ ราเชนถูกกระแทกกระเด็นไป
       ปาระนังเข้ามาสกัดไว้ทันท่วงทีสะบัดดาบฟาดฟันพวกภูตสังหารออกไปได้ แต่ภูตสังหารก็บุกเข้ามาอีก รุมล้อมทั้งสองคนไว้อย่างหนาแน่น อาคินยืนมองอย่างสะใจ
       
       มุมหนึ่งในหมู่บ้าน ใต้ต้นไม้
       “ก่อนที่จะทำอะไร เราดูแผนที่ก่อนดีกว่า”
       นาฬิกาเปิดเป้ดึงม้วนแผนที่ออกมา กางดู
       “นึกแล้ว แผนที่มีเส้นเดินทางใหม่ มีจุดนัดพบใหม่”
       “แล้วก็เจอปัญหาใหม่ด้วย เผลอๆ หมู่บ้านนี้ เป็นหมู่บ้านผีดิบสาวกของเทพอาคินก็ได้”
       ทันใดนั้นร่างของนาชะปรากฏ
       “พี่นาชะ นึกว่าหลงไปไหนซะแล้ว”
       “เกือบเหมือนกัน”
       “พวกเราหลุดเข้ามาในหมู่บ้านกองทราย”
       “รู้แล้วพี่เห็นรอยเท้าของพวกเราถึงรีบตามมา เราต้องรีบออกไปจากหมู่บ้านประหลาดนี่ให้เร็วที่สุด”
       “ออกไปยังไงล่ะพี่นาชะ”
       “ยังไม่รู้เหมือนกัน”
       ทุกคนต่างมองหน้ากัน ต่างเริ่มระวังตัว
       ทั้งหมดเดินมาตามทางเพื่อออกจากหมู่บ้าน
       “เอ๊ะ ทำไมพวกชาวบ้านหายไปไหนหมด”
       “หรือว่าที่นี่...”
       “ใช่แล้ว ดูนั่น”
       ทุกคนหันไปดูตามบีม ก็พบว่าพวกชาวบ้านล้วนเป็นผีสาวกของพวกอาคินนับสิบ ยืนขวางทางอยู่มีป้าที่ทุกคนถามทางอยู่ด้วย
       “โห...ป้าก็เป็นกับเค้าด้วย”
       ไกรยุทธ์ตวัดขวานขึ้นมา
       “ถอย”
       “ตามมาทางนี้”

ธิดาพญายม ตอนที่ 14
        นาชะกลายเป็นตัวเล็กมีปีกกระพือ แล้วบินนำไป ทุกคนรีบตามไป ไกรยุทธ์จ้องพวกผีสาวกของอาคินที่เดินเข้ามาแล้วรีบวิ่งตามทุกคนไป
       นาชะบินนำทุกคนวิ่งออกมาจากมุมหนึ่งของหมู่บ้านบินตรงมา แต่แล้วก็หยุด ทุกคนหยุดตามจ้องไปข้างหน้าอย่างคาดไม่ถึง ต่างตื่นเต้น
       “ดูนั่น ทะเล”
       ทุกคนเห็นทะเลอยู่ข้างหน้า
       “เย้ ชายหาด”
       “เร็วเข้ารีบออกไปที่ชายหาด”
       นาชะบินนำทุกคนลิ่วไปที่ชายหาด ทุกคนวิ่งตาม แต่แล้วร่างของนาชะก็เหมือนกระแทกกำแพงใส กระเด็นเป็นร่างตัวใหญ่เหมือนเดิมกลิ้งลงมาที่พื้น ทุกคนรีบวิ่งมาดู นาฬิกาเข้ามาประคองนาชะ นาชะขยับตัว
       “พี่นาชะ”
       “พี่ไม่เป็นไร” นาชะรีบลุกขึ้นมาบิดตัวไปมา “โอย...ต้องระบมแน่เลย”
       ไกรยุทธ์วิ่งเข้ามาถึงพอดี
       “เกิดอะไรขึ้น ทำไมไม่ออกไป”
       “ออกไปแล้ว แต่เด้งกลับมา”
       “หา... เป็นไปได้ยังไง”
       “เป็นไปแล้วครับ ดูเหมือนว่าหมู่บ้านจะไม่ยอมให้เราออกไป”
       ทุกคนต่างมองหน้ากัน เคร่งเครียด
       ไกรยุทธ์จ้องตรงหน้าอย่างไม่เชื่อนัก
       “ให้มันรู้ไป ทุกคนถอย”
       ทุกคนถอย ไกรยุทธ์ควงขวานแล้วขว้างออกไป ขวานพุ่งไปข้างหน้าออกไปตกที่ชายหาด
       “เฮ้...กำแพงหายไปแล้ว” ทุกคนยิ้มอย่างตื่นเต้น “ตามบีมมา”
       บีมวิ่งพรวดออกไปอย่างรวดเร็ว
        “บีม ระวัง”
       ขาดคำของนาชะ ร่างของบีมก็กระแทกกำแพงเด้งถอยมากลิ้งที่พื้นเหมือนนาชะ ทุกคนวิ่งเข้ามาดู ปิงปองเข้าไปประคองบีม
       “ไงล่ะบีม” บีมหน้าเบี้ยว
       “ถูกมันหลอก”
       บีมลุกขึ้นปัดไม้ปัดมือ ปิงปองถอยห่างออกมา
       “แบบนี้ต้องเจอนี่”
       บีมสมาธิร่างกลายเป็นวุ้นเหมือนตอนพรางตัว แล้วเดินออกไป แต่แล้วก็กระแทกกำแพงไปไม่ได้ ร่างบีมค่อยๆกลับมาเหมือนเดิม
       “มีพลังบางอย่างควบคุมที่นี่”
       “หรือว่าที่นี่คือกับดักของเทพอาคิน”
       “พวกมันมากันแล้ว”
       ทุกคนหันไปเห็นพวกชาวบ้านสาวกผีของอาคินนับสิบต่างเดินเข้ามา ทุกคนถือดาบ จอบ เสียม กระบองครบมือ
       “เร็วเข้า รีบเข้าไปในบ้านหลังนั้นก่อน” นาชะรีบบอก
       ทุกคนรีบวิ่งเข้าไปในกระท่อมหลังหนึ่ง กระจุกกันอยู่ในนั้น ไกรยุทธ์เปิดประตูแง้มไปดูพวกมัน เห็นพวกมันยืนกระจัดกระจายกันอยู่หน้าบ้าน
       “ดูเหมือนพวกมันจะเฝ้าอยู่ข้างนอก ไม่เข้ามา”
       “แบบนี้ก็เท่ากับว่าเราถูกพวกมันคุมตัวไว้ที่นี่”
       “พวกมันไม่เข้ามาก็ดีแล้ว ใจเย็นๆ ค่อยๆ คิดว่าจะทำยังไง”
       “ต้องมีพลังบางอย่างควบคุมที่นี่ไว้อย่างคุณนาฬิกาว่า พลังขวานทำอะไรไม่ได้เลย”
       “ใช่ ขนาดผมพรางตัวก็ยังไม่เวิร์ค
       “เทพอัคราร้ายกาจจริงๆ”
       
       ณัชชาหันขวับมาตามเสียง
       “เสียงพลังต่อสู้”
       “ทายาทเหรอครับ” เอกภพถาม
       “รุนแรงกว่า ทางนี้”
       ณัชชาพุ่งตัวออกไป
       “เดี๋ยวครับ”
       ณัชชาหยุด หันมาส่งมือให้เอกภพ เอกภพคว้ามือณัชชาไว้ แล้วแวบหายไป
       
       อีกด้านหนึ่ง ร่างของปาระนังกระเด็นมาที่พื้น ภูตสังหารตามเข้ามาปาระนังหมุนตัวสะบัดมือปล่อยพลังกระแทกออกไปแล้วดีดตัวขึ้น ราเชนพรวดเข้ามาช่วยสกัดไว้ ภูตสังหารบุกลุย สถานการณ์คับขัน ทันใดนั้นแสงสีแดงพุ่งเข้ามาตรงหน้าภูตสังหาร ระเบิดตูมภูตสังหารกระจายกลายเป็นควันดำหายเข้าไปในร่างของเทพอาคิน ร่างของณัชชาปรากฏ ยืนตรงหน้าอาคิน
       “องค์หญิงณัชชา”
       “ท่านราเชน ท่านธิดา รีบไป” ราเชนประคองปาระนังพุ่งลอยตัวขึ้นออกไป “ท่านราเชน ท่านปาระนัง ระวังภูตสังหารด้วย”
       “เราไม่หลงกลส่งภูตสังหารตามล่าพวกนั้นหรอก ภูตสังหารต้องอยู่ที่นี่จัดการกับท่าน”
       “ที่แท้ท่านกลัวเรานี่เอง”
       “แต่ตอนนี้ท่านต้องกลัวเรา ลำพังท่านไม่มีทางต้านเราได้”
       “ลืมผมเสียแล้วหรือครับเทพอาคิน” เสียงเอกภพดังขึ้น
       เอกภพก้าวเข้ามายืนคู่กับณัชชา ในมือถือปืนส่องมาทางอาคิน อาคินจ้องทั้งสองยิ้มอย่างเยือกเย็น
       “มีท่านสองคน ก็ยังไม่พอมือเรา”
       “ลองดู”
       ณัชชาพุ่งตัวเข้าไปพร้อมใช้ดาบฟาดฟัน อาคินสะบัดมือตวัดดาบสีดำขึ้นมารับไว้ได้อย่างทันท่วงทีเสียงดังสนั่นร่างของณัชชากระเด็นออกมาเซไปสองสามก้าว อาคินพุ่งตัวเข้ามาเงื้อดาบหมายฟัน แต่เสียงปืนดังสนั่นขึ้นเปรี้ยงๆๆ ร่างของอาคินกระดอนตามแรงกระสุน ถอยกลับไปที่เดิม เอกภพก้าวเข้ามาใกล้ณัชชากราดปืนจ้อง
        “แบบนี้ ท่านคิดว่ายังไง พอมือท่านหรือเปล่า”
       อาคินยิ้มเยือกเย็น ตั้งดาบตรงหน้าแล้วเร่งพลัง ควันดำค่อยๆ ปรากฏขึ้นรอบตัวอาคิน ทันใดนั้นลูกธนูเพลิงสามสี่ดอกพุ่งออกมาจากแนวป่าเข้าปักร่างของอาคินตึบๆๆๆ อาคินถูกแรงธนูกระแทกถอยหลังไปหนึ่งก้าว อาคินเสียสมาธิ ควันดำสลายไป ไฟเริ่มลุกติดท่วมร่างของอาคิน
       “ผู้กอง”
       เอกภพยื่นมือออกมาณัชชาคว้าไว้แล้วแวบหายไป อาคินจ้องตามด้วยความแค้นใจ ร่างเต็มด้วยไฟจากลูกธนู
       อาคินขยับตัวเรียกพลัง ไฟก็ค่อยสลายตัวและดับไปจนหมด อาคินมองตามอย่างแค้นใจ

ธิดาพญายม ตอนที่ 14
        นาฬิกาเดินไปเดินมาอยู่ในกระท่อม ขณะที่ทุกคนต่างกระจัดกระจายใช้ความคิดกัน ไกรยุทธ์คอยดูพวกมันที่หน้าประตู แต่แล้วทันใดนั้น...
       “เดี๋ยว” ทุกคนถึงกับสะดุ้งหันมาทางนาฬิกา “ลองดูแผนที่ซิ” นาฬิกากางแผนที่ออกมา กราดสายตาดู “เยส หมู่บ้านเพิ่งปรากฏอยู่ในแผนที่ มีเส้นลากไปจนถึงจุดนัดพบ แบบนี้เรายังมีหวัง”
       “มีหวังยังไงครับ ผมไม่เข้าใจ”
       “ฟังนะ ถ้าไม่มีหมู่บ้านอยู่ในแผนที่ก็แสดงว่าเราหลงหลุดโลก การที่มีหมู่บ้านอยู่ในแผนที่หมายความว่าเรามาถูกทางหมู่บ้านนี้เป็นด่านที่องค์รักษ์ทั้งสี่วางไว้”
       “เจอด่านผีดิบแบบนี้ ปิงปองเลือกเอาหลงทางดีกว่า”
       “มีด่านให้เข้ามา มีความหมายดีอีกอย่างหนึ่งก็คือต้องมีทางให้ออกไป”
       ทุกคนมองนาชะอย่างมีความหวัง
       “ทางออกต้องอยู่ที่ไหนซักแห่ง”
       “ในแผนที่ไม่ได้บอกอะไรไว้เหรอครับ”
       นาฬิกาตรวจดูแผนที่อีกครั้ง
       “มีรูปคล้ายแสงส่องออกไปจากหมู่บ้านขึ้นไปหาพระอาทิตย์ แทนที่จะเป็นแสงจากพระอาทิตย์ลงมาที่หมู่บ้าน”
       “นั่นคือปริศนาที่เราต้องแก้ เพื่อหาทางออกไปจากที่นี่”
       ทุกคนมองนาชะ ต่างพยายามคิดแก้ไขปริศนา
       
       พวกชาวบ้านผีสาวกของอาคินยังคงเดินไปเดินมาอยู่หน้ากระท่อม ไกรยุทธ์ซึ่งคอยมองทางประตูหันมาทางทุกคน
       “พวกมันไม่ยอมไปไหนเลย”
       นาฬิกาเดินไปเดินมา สีหน้าเคร่งเครียด
        “แปลกมาก บางอย่างไม่ลงตัว”
       ทุกคนหันมาทางนาฬิกา นาฬิกายังคงเดินไปเดินมา
       “พี่นาฬิกา คิดอะไรอยู่บอกกันมั่งก็ได้นะครับ”
        “อ้อ...คือ ทุกครั้งที่ต้องผ่านด่านหรือหมู่บ้าน เราต้องช่วยเหลือชาวบ้านให้พ้นจากสาวกของเทพอาคิน”
       “แต่คราวนี้คงไม่ใช่มั๊ง ไม่เห็นมีชาวบ้านให้ช่วยเหลือเจอแต่ผีสาวกของอาคินเต็มๆ”
       “หรือว่าชาวบ้านถูกพวกมันจับไปไว้ที่ไหนซักแห่ง”
       “ยังงี้เราต้องออกไปลุยพวกมันให้หมดแล้วหาชาวบ้านให้พบหรือไงครับ”
       “อาจเป็นหนทางเดียวที่จะพาเราออกไปจากที่นี่”
       ทุกคนมองนาฬิกา ต่างมองกัน เริ่มคิดว่าน่าจะเป็นไปได้
       ไกรยุทธ์กระแทกประตูปิด
       “พวกมันไม่ยอมไปไหนเลยจริงๆ”
       “แบบนี้ก็ต้องลุยแล้วครับ”
       “ทำไมพวกมันไม่กล้าบุกเข้ามา”
       “หรือมีอะไรในบ้านนี้ที่ทำให้พวกมันกลัวลองช่วยกันคิดซิ”
       “จะว่าเป็นตัวบ้านก็ไม่ใช่ ไม่มีหิ้งพระ ไม่มีเสาตกน้ำมัน”
       “โห...พี่นาฬิกาอะ ปิงปองอุตส่าห์ไม่พูดแล้วเชียว มีเสาตกน้ำมันก็ต้องมีผีน่ะซิ”
       ปิงปองขยับตัวเข้ามาใกล้นาชะ นาชะยิ้ม
        “เป็นครั้งแรกที่พี่ผ่านไปไหนไม่ได้ มนต์ของเทพอัครามีพลังเกินคาดจริงๆ”
       “แบบนี้คนก็ไม่ได้อินเลิฟกันหลายคู่เลยซิครับ”
       “น่าจะเป็นแบบนั้น”
       “ยังดีมีอินเลิฟที่นี่คู่หนึ่ง ถือว่าโอเค”
       นาฬิกาเหล่ ยกกำปั้นให้บีม ทุกคนต่างยิ้มขึ้นมาได้แป๊บนึง
        “ใช่แล้ว พี่รู้แล้วว่าจะช่วยชาวบ้านยังไง”
       ทุกคนหันไปมองไกรยุทธ์ที่ประตูอย่างตื่นเต้น
       
       ร่างของณัชชากับเอกภพปรากฏที่ราวป่า ทั้งสองกราดสายตามองหาราเชนกับปาระนัง
       “ท่านราเชน ท่านธิดา” ร่างของราเชนและปาระนังแวบปรากฏขึ้น ปาระนังเซเล็กน้อย ราเชนประคองไว้ “ท่านธิดา”
       ณัชชาเข้าไปใกล้ ปาระนังยิ้มให้
       “เราไม่เป็นไร โชคดีองค์หญิงมาได้ทันเวลา”
       “ขอบคุณท่านราเชนกับท่านธิดาที่ซุ่มคอยช่วยเหลืออยู่ใกล้ๆ”
       “นั่นนะซิครับ ไม่งั้นผมกับองค์หญิงแย่แล้ว”
       ทุกคนพอยิ้มออกมาได้
       “เราเห็นว่าเทพอาคินไม่ได้ส่งภูตสังหารออกมาตามล่าพวกเรา คิดอยู่ว่าบางอย่างไม่ถูกต้อง”
       “ท่านราเชน มีความสามารถคาดการได้แม่นยำ”
       “คาดไม่ถึงว่าเทพอาคินจะประมาท ปล่อยให้ลูกธนูผ่านเข้าไปถึงตัว”
       “เทพอาคินไม่ได้ประมาท แต่ตอนที่เทพอาคินใช้พลังเรียกภูตสังหาร ชั่วแวบเดียวกลับมีจุดอ่อนที่เปิดให้ลูกธนูผ่านเข้าไปได้”
       “องค์หญิงหมายความว่า ถ้าเราใช้เวลาช่วงนี้ จู่โจมเทพอาคิน ก็สามารถทำลายเทพอาคินได้”
       “ทำลายคงยาก เพราะเทพอาคินถอดหัวใจเก็บไว้ที่ภูตสังหารทั้งเก้า แต่อย่างน้อยก็พอที่จะทำให้เราหนีรอด”
       “ผมว่าเทพอาคินมีจุดอ่อน ก็ยังดีกว่าไม่มีเลย”

ธิดาพญายม ตอนที่ 14
        ทุกคนต่างมองหน้ากันอย่างตื่นเต้น มีความหวัง
       “มีอีกเรื่องหนึ่งของเทพอาคินที่ปาระนังสังเกต ภูตสังหารของเทพอาคินหายไปหนึ่งตัว”
       “จริงด้วย เก่งมากน้องปาระนัง”
       “ทำไมหรือครับ อีกตัวนึงอาจจะท้องเสีย หรือว่าลาหยุดก็ได้ จริงๆ แล้วยิ่งดี จะได้ไม่หนักพวกเรา”
       “เทพอาคินฝากหัวใจไว้ที่เก้าภูตสังหารตัวที่หายไป อาจเป็นเพราะมีหัวใจของเทพอาคินอยู่”
       “เพื่อความปลอดภัยเลยซ่อนไว้ไม่ให้โผล่มา”
       “คงเป็นเช่นนั้น ไม่ใช่เรื่องที่ต้องเป็นกังวล”
       “อีกเรื่องหนึ่งเราพบพ่อมดสองตัว อาจก่ออันตรายให้กับทายาทได้”
       “ถ้าเช่นนั้น เราต้องคอยประกบทายาทให้ใกล้มากกว่าเดิม”
       
       ที่กระท่อม ทายาททั้งสี่กำลังปรึกษากันเพื่อทางออกออกจากหมู่บ้าน
       “ทุกครั้งที่เราผ่านหมู่บ้านหรือสถานที่ต้องมีการช่วยเหลือชาวบ้านหรือช่วยแก้เหตุการณ์อะไรซักอย่างเพื่อพบปริศนาหรือผ่านด่านใช่มั๊ยครับ”
       “ใช่ค่ะ”
       “ทุกครั้งสาวกของเทพอาคินไม่เคยที่จะหยุดเล่นงานพวกเราถูกมั๊ยครับ”
       “ใช่ค่ะ”
       “แล้วทำไมตอนนี้พวกมันถึงไม่บุกเข้ามา”
       “นี่...ตกลงจะเล่นถามปัญหากันหรือไง”
       “นั่นน่ะซิ ถามอีกคำละก็หูยานแน่ มีอะไรก็รีบบอกมา”
       “ที่แท้พวกผีดิบคือพวกชาวบ้านที่รอความช่วยเหลือจากเรา”
       ทุกคนต่างมองไกรยุทธ์อย่างเคร่งเครียด ประมาณว่าบ้าหรือเปล่า...
       “ล้อเล่นน่า”
       “เอาให้หูยานเลยพี่นาฬิกา”
       นาฬิกาเหล่ไกรยุทธ์
       “นั่นนะซิ” “
       เดี๋ยวก่อน” ทุกคนหันมาทางนาชะ “อาจเป็นไปได้ พวกมันถึงไม่บุกเข้ามา”
       ทุกคนต่างเริ่มคิดพิจารณา
       “ผมว่าใช่”
       “แล้วปริศนาล่ะ ตีความออกหรือยัง”
       “ผมว่าไม่ใช่เรื่องซับซ้อน คือแสงจากหมู่บ้านออกไปยังพระอาทิตย์แทนที่แสงจากพระอาทิตย์จะลงมายังหมู่บ้าน ลองคิดดูว่าเพราะอะไร”
       “เพราะว่ามีกำแพงกั้นอยู่”
       “ถูกต้อง”
       “ที่แท้คนพวกนี้ถูกขังอยู่ในกำแพง เหมือนกับเรา”
       “สรุปคนพวกนี้มาเพื่อให้เราพังกำแพง ไม่ได้มาขัดขวางเรา”
       “น่าจะเป็นยังงั้น”
       ทุกคนต่างมองหน้ากันต่างเริ่มคิดตรงกันว่าน่าจะเป็นไปได้
       “ปัญหาคือใครจะเป็นคนออกไปถามพวกมันว่าเป็นชาวบ้านหรือว่าเป็นผีสาวกของเทพอาคิน”
       ทุกคนต่างมองหน้าบีมเป็นตาเดียว
       “ผมเหรอ โห...คิดกันได้ยังไงเนี่ย โน...โน...โน...ไม่มีทาง”
       บีมรีบปฏิเสธ ทุกคนต่างมองหน้าบีมเคร่งเครียด
       “ใจเย็นก่อนบีม ฟังก่อน”
       บีมเดินไปเดินมาส่ายหัวเป็นเจ้าเข้า
       “โนเว”
       “ปิงปองออกไปเอง” บีมหยุดเดินกึก
       “เว่อร์น่า ปิงปอง ตัวเองกลัวผีมากกว่าเพื่อนไม่ต้องทำเป็นพูดเลย”
       “ไม่ใช่พูดอย่างเดียว ทำด้วย”
       ปิงปองประสานสายตากับบีมมุ่งมั่น บีมหันมาทาง ไกรยุทธ์ นาฬิกา นาชะ
       “ตกลงพี่ๆ จะปล่อยให้ปิงปองออกไปเหรอครับ”
       “คืออย่างนี้บีม...”
       นาฬิกายกมือตรงหน้าไกรยุทธ์ไม่ให้พูด พลางขยิบตาแล้วยิ้ม ไกรยุทธ์ยิ้มตอบ พยักหน้า
       “ในเมื่อบีมไม่ออกไป ปิงปองก็ต้องไป” นาฬิกาบอก
       “โห...ไม่น่าเชื่อจริงๆ พี่สองคนมีฝีมือมีพลังแต่ไม่ยอมออกไป จะให้เด็กๆ ออกไปแทน”
       “ปิงปอง เต็มใจอาสา”
       ไกรยุทธ์กับนาชะลอบมองกันแล้วกลั้นยิ้ม
       “ใช่ ปิงปอง อาสา”
       บีมจ้องหน้าปิงปองนิ่ง อึดใจก็ถอนใจ
        “บีมไม่ให้ปิงปองไปหรอก บีมจะไปเอง”
       “ไม่ต้องหรอก ปิงปองไปเองได้ ของหมูๆ”
       “ไม่ได้ ไม่รู้เหรอว่าบีมเป็นห่วงแค่ไหน”
       ปิงปองนิ่ง นาฬิกา ไกรยุทธ์ นาชะ ต่างกลั้นยิ้ม บีมจ้องหน้าปิงปองนิ่ง
       “บีมออกไปเอง”
       ปิงปองได้แต่พยักหน้า บีมหันมามอง ไกรยุทธ์ นาฬิกา นาชะ แล้วเดินไปยังประตู
       “บีม”
       “ไม่ต้องเลยครับ ผมทำได้”
       ไกรยุทธ์กับทุกคนต่างกลั้นยิ้ม
       “พี่อยากจะบอกว่า อย่าลืมแปลงร่างให้เหมือนพวกผีชาวบ้านก่อน จะได้ไม่มีเรื่อง”
       บีมหันมามองทุกคนเห็นทุกคนยิ้มกัน บีมนึกออก ตาโต
        “โห เล่นแสบจริงๆ”

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ธิดาพญายม ตอนที่ 17 (จบบริบูรณ์)
ธิดาพญายม ตอนที่ 16
ธิดาพญายม ตอนที่ 15
ธิดาพญายม ตอนที่ 14
ธิดาพญายม ตอนที่ 13
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 16 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 15 คน
94 %
ไม่เห็นด้วย 1 คน
6 %
ความคิดเห็นที่ 3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สนุก
ใหม่
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบ
ออโต้
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบพี่ปาระนัง พี่ราเชน ชอบดาบปลายแหลม ดาบพิชิตมาร ดาบของอาคิน อยากให้มีภาค2-3มากกกกกกกกกก
อะ
f
 
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ดีมากๆได้อ่านตอนจบสักทีหามานานแล้ว
sutee
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014