หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ในสวนขวัญ

ในสวนขวัญ ตอนที่ 11

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 20 มกราคม 2557 18:19 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ในสวนขวัญ ตอนที่ 11
       ในสวนขวัญ ตอนที่ 11
       
       เช้าวันต่อมา...ตั๊กแตน ฝ้ายและดำ กำลังทำความสะอาดลานบ้านกันอยู่
       
       “เร่งมือหน่อย เอาให้คุณย่าตื่นมาเห็นแล้วตกกะใจเลย” ฝ้ายบอก
       “เอาให้ดีใจดีกว่ามั้งพี่ ให้ตกกะใจจะรุนแรงไป”ตั๊กแตนขัดขึ้น
       “ก็ต้องแบบ ตกกะใจตอนแรก แล้วต่อด้วยดีใจไง”ดำแนะ
       “ดำพูดถูกต้อง ตกกะใจก่อน แล้วต่อด้วย...” ฝ้ายหันไปทางหน้าบ้านชะงักกึก “ตกกะใจ”
       “ไรว้า” ดำหันมาชะงักอีกคน
       บนบ้าน ย่าขวัญยืนอยู่ ตั๊กแตนหัวเราะคิกๆ
       “จะทำงานก็ทำงานไป คุยกันอยู่นั่นแหละ คุยกันจนย่าตื่น” ย่าขวัญดุเสียงเข้ม
       “โน่นเลยครับ ตัวเสียงดัง”ดำชี้ไปที่ฝ้าย
       “ปกติย่าต้องโกรธแล้วนะเนี่ย แกยังโชคดีที่เมื่อวานเป็นวันที่ย่ามีความสุข”
       “แน่นอนอยู่แล้ว ก็มีคนมาอวยพรให้มีความสุขเป็นร้อย”ฝ้ายยิ้มเอาใจ
       “ไม่ใช่แค่นั้น”
       “ถูกหวยด้วยเหรอย่า เอ เมื่อวานไม่ใช่วันหวยออกนี่ย่า”ตั๊กแตนแปลกใจ
       “ไม่ได้ถูกหวย ก็เหมือนกับถูกล่ะวะ” ย่าขวัญคิดๆ “หลานชายย่ากำลังจะได้เป็นฝั่งเป็นฝา”
       “หลานชายคนไหน” แล้วฝ้ายก็หัวเราะออกมา “อ๋อ พี่ไม้น่ะเหรอ ฝันสลายแล้วย่า”
       “อะไรของแก ก็ย่าเห็นเมื่อวานเขากับหนูเป็ดตัวติดกันขนาดนั้น”
       “พี่ไม้เข้าเพิ่งบอกกับฉันตะกี้เอง ตอนที่ไล่ให้พวกฉันมากวาดลานบ้านย่านี่แหละ เขาบอกว่าเมื่อวานเขาพยายามทุกอย่างให้คุณเป็ดรับรู้ว่าเขาคิดยังไง แต่ก็ทำไม่สำเร็จ”
       “โธ่เอ๊ย...หลานฉันมันไร้น้ำยาขนาดนั้นเลยเหรอ”ย่าขวัญผิดหวัง
       “ก็คุณไม้แกเป็นแบบนั้น วันๆอยู่แต่กับต้นไม้ ละเม็งละครเคยดูกับเขาบ้างไหม คนอย่างนั้นจะบอกรักสาวเป็นเหรอ หืม แตน แฟนแกบอกรักแกยังไง”ดำถอนใจ
       “ก็บอกว่า...” ตั๊กแตนนึกได้ “บ้าเหรอ แตนยังไม่มีแฟน”
       “อ้าว แล้วไอ้ภูมินั่นใคร”ฝ้ายสวน
       “พี่ภูมิเป็นแค่เพื่อน”
       “แหม เพื่อน ไม่มีใครเชื่อหรอก”ดำหมั่นไส้
       ย่าขวัญปราม
       “นี่ พอได้แล้ว พูดเรื่องไม้อยู่ดีๆ กลายเป็นเรื่องแตนได้ไง ย่าว่ามาช่วยกันคิดดีกว่า จะช่วยไอ้ไม้มันยังไงดี”
       “ฝ้ายคงช่วยไม่ได้หรอก ทั้งจีบ ทั้งทอดสะพานสุดตัวขนาดนี้ พี่ไม้ยังไม่ยอมเสร็จฝ้ายเลย”
       “พี่ไม้แกซื่อบื้อจริงๆ เรื่องจีบหญิงเนี่ย”ตั๊กแตนหนักใจ
       “เออ คุณย่า แล้วตอนคุณปู่จีบคุณย่าล่ะ คุณปู่ทำยังไง”ดำสงสัยขึ้นมา
       “โอ๋ย จะให้งัดมุกโบราณเลยเหรอ” ตั๊กแตนขำ
       “เรื่องของหัวใจมันไม่มีทันสมัยหรือโบราณหรอกวะ” ดำแย้ง
       “หยุดก่อน ย่ารู้แล้วว่าจะทำยังไง”ย่าขวัญยกมือห้าม
       “ทำไงคะ”ฝ้ายสงสัย
       
       ย่าขวัญนั่งกินอาหารเช้าอยู่ ไม้เข้ามาถามอย่างแปลกใจ หลังจากที่รู้มาจากพวกฝ้าย
       “ย่าอยากไปเที่ยวทะเล”
       “ใช่ วันเกิดปีนี้ แค่จัดงานอยู่ที่บ้านนี่ย่าว่ามันไม่พอ มันเบื่อๆยังไงไม่รู้ ย่าอยากให้ไม้พาย่าไปเที่ยวทะเล ไปฟื้นความหลัง”
       “ความหลังอะไรเหรอย่า”
       “ตอนปู่สารภาพรักกับย่า เขาบอกรักย่าริมทะเล”
       “โรแมนติคซะ”ไม้ขำ
       “นี่พูดจริงๆนะ จะพาย่าไปไหม”ย่าขวัญทำเป็นหงุดหงิดทันที
       “ได้ซิย่า ไปกันสองคนเหรอ”
       “ไปแค่สองคน มันจะสนุกได้ยังไง ต้องเอาเด็กๆของเราไปด้วย เจ้าแตน เจ้าฝ้าย เจ้าดำ”
       “ถ้างั้นต้องหารถตู้”
       “เดี๋ยว ยังไม่หมด ย่าอยากให้ชวนบ้านคุณเชียรไปด้วย”
       “คุณเชียร”ไม้ชะงัก
       “ใช่ แล้วก็หนูเป็ดว่าไง ไปได้ไหม”
       “ได้ซิครับ ผมจะรีบไปถามพวกเขาเลย จะว่างเมื่อไหร่ แล้วเราไปกันทันทีเลย”ไม้ยิ้มออกมา
       ไม้แทบจะทั้งวิ่งทั้งกระโดดออกจากบ้านไป ย่าขวัญยิ้ม
       
       “คราวนี้ถ้าไม่สำเร็จก็ให้มันรู้ไปซิ”

ในสวนขวัญ ตอนที่ 11
       รถตู้คันหนึ่งแล่นมาจอดที่หน้าบ้านเป็ดปุ๊ก ประตูฝั่งคนขับเปิดออก
        
       ไม้ลงมาจากรถ เดินมาที่ประตูข้าง แล้วเปิดออกย่านั่งอยู่ เบาะหลัง ฝ้าย แตน ดำ อยู่เบาะหลังสุด
       “เขาพร้อมหรือยังล่ะ” ย่าขวัญถาม
       “ยังไม่เห็นเลยครับ”
       เชียรเปิดประตูบ้าน ชะโงกหน้าออกมาดู
       “มากันแล้วเหรอ...”
       เชียรกับเป็ดปุ๊กก็ออกมาจากในบ้าน เป็ดปุ๊กลากกระเป๋าเดินทางใบใหญ่พอประมาณออกมาด้วย
       “ฝ้าย ไปช่วยคุณเป็ดหิ้วกระเป๋าหน่อย” ไม้สั่ง
       “ได้ค่ะ”
       ฝ้ายจะลงมาจากในรถ ย่าขวัญยื่นมือไปกันไว้ แล้วย่าขวัญก็มองไม้ พร้อมกับทำหน้าพยักเพยิดให้ไปแทน ไม้จึงไปยืนรอที่ประตูรั้ว ฝ้ายเปิดหน้าต่างรถ มองไปที่กระเป๋าเป็ดปุ๊ก แล้วพูดออกมาจากในรถ
       “ต๊าย...คุณเป็ด ไปค้างคืนเดียวนะคะ ยังกับจะไปอยู่เดือนนึง”
       “กระเป๋าใหญ่ แต่ข้างในของนิดเดียว” เป็ดปุ๊กบอก
       “ของพ่อก็รวมอยู่กับของลูกน่ะ” เชียรเสริม
       “มาครับ ผมเอาไปเก็บในรถให้”
       ไม้รับกระเป๋าจากเป็ดปุ๊ก แล้วเอาไปเก็บที่ท้ายรถตู้ เชียรปิดประตูบ้าน แล้วพากันเดินมาไหว้ย่าขวัญ
       “เป็ดประสานงานเรื่องที่พักให้เรียบร้อยแล้วนะคะ ได้บ้านหลังเดียวกับที่ย่าขวัญบอกเลย” เป็ดปุ๊กเล่า
       “ดีจังเลย เออ หนูเป็ดไปนั่งหน้าคู่กับไม้นะ”
       “ทำไมล่ะคะ ว่าจะนั่งกับพ่อ” เป็ดปุ๊กอึกอัก
       “จะได้ช่วยบอกทางไม้มันไง คุณเชียร นั่งนี่”
       ย่าขวัญชี้ไปที่เบาะหลังต่อจากเธอ
       “ไปเหอะลูก” เชียรไล่
       “ทุกชีวิตต้องพึ่งคุณเป็ดปุ๊กนะคะ ไม่งั้นไม้พาไปหลงล่ะก็แย่เลย” ตั๊กแตนร้องบอก
       เป็ดปุ๊กยอมไปนั่งที่เบาะหน้า ส่วนเชียรเข้าไปในรถแตน ฝ้าย ดำ ไหว้สวัสดีเชียร ไม้ปิดฝาท้ายรถแล้วเดินมาที่นั่งข้างหน้า เห็นเป็ดปุ๊กนั่งอยู่ ก็อึ้งๆ
       “คุณย่าให้ช่วยมาบอกทาง”
       ไม้พยักหน้ารับ
       “กลัวไม้จะหลง” ย่าขวัญร้องบอก
       “แต่แบบนี้ไม่แน่ อาจจะยิ่งหลงนะคุณย่า” ดำแหย่
       “หลงอะไรของแก” ฝ้ายหันมาถาม
       “อ้าว...ก็หลง...รัก...ไง”
       ทุกคนหัวเราะกัน เป็ดปุ๊กหันมองไปทางอื่น ขณะที่ไม้อมยิ้ม ขณะเดียวกัน ไข่มุกแอบมองมาที่รถตู้อยู่
       
       ขณะที่ไม้ขับรถเรื่อยๆ ตั๊กแตนกับฝ้ายถือไมค์ร้องเพลงกันอย่างสนุกสนาน มีดำคอยเป็นลูกคู่ เชียรตบมือเป็นจังหวะไปด้วย ครู่หนึ่งตั๊กแตนกับฝ้ายก็ร้องเพลงจบลง ทุกคนตบมือ
       “ขอฟังเสียงคุณลุงบ้างค่ะ”
       ตั๊กแตนส่งไมค์ให้เชียร ทุกคนตบมือ
       “เสียงไม่ค่อยเพราะนะ”
       “ไม่เป็นไรค่ะ ตะกี้ก็ไม่ได้เพราะเท่าไหร่” ฝ้ายรีบบอก
       “เพลงอะไรดี เอานี่ก็แล้วกัน”
       แล้วเชียรก็ร้องเพลง “กลางดง”
       “กลางดง พงป่า เขาลำเนาไพร ไกลสังคม...”
       เชียรร้องไปขยับตัวเป็นจังหวะไป ย่าขวัญพยักหน้าเป็นจังหวะ เพราะรู้จักเพลงนี้ แต่สำหรับเด็กๆ กลับตรงกันข้าม ทั้งแตน ฝ้าย ดำ ต่างอ้าปากค้าง
       “เพลงอะไรอ่ะลุง เกิดไม่ทันอ่ะ” ดำบ่น
       “เรากำลังจะไปทะเลนะลุง พาเข้าป่าเฉยเลย” ตั๊กแตนแย้ง
       เชียรหัวเราะ
       “งั้นเปลี่ยนเพลงใหม่ ทะเลใช่ไหม ได้เลย รุ่นนี้ต้องเกิดทันอยู่แล้ว”
       แล้วเชียรก็ร้องเพลง “ฝากฟ้า ทะเลฝัน” ของเบิร์ด
       “มีเพียงหาดทราย ทะเล สายลม กับสองเรา ยินเพียงแผ่วเบา ยินเพียงเสียงคลื่นกับเสียงเรา”
       เป็ดปุ๊กร้องด้วย
       “นกน้อย บินมาคู่กัน เคียงกัน เหมือนดังใจมันผูกพัน...ไม่ต่างกับเรา”
       ย่าขวัญ เชียร เป็ดปุ๊กดูจะมีความสุขกับเพลงมาก แต่เด็กๆกลับอึ้งๆกันทุกคน
       “คุณเป็ดครับ คันหูร้องได้ไหมครับ อยากฟังคันหู” ดำถาม
       เชียรเลยต้องหยุดร้อง ย่าขวัญดุ
       “อยากฟังคันหูเหรอไอ้ดำ มานี่เลยมา มาฟังใกล้ๆฉันนี่”
       “เปล่าครับย่า ฟังอะไรก็ได้ครับ เพราะหมดเลย” ดำหงอ
       “ฉันล่ะเบื่อ ไอ้พวกไม่มีรสนิยม เอามานี่”
       ย่าขวัญยื่นมือไปขอไมค์ เชียรส่งไมค์ให้
       “เพลงสมัยนี้สู้เพลงสมัยก่อนไม่ได้หรอก ต้องเพลงนี้ใคร ร้องได้ช่วยร้องด้วยนะ ไม้ร้องได้แน่ ย่าร้องกล่อมทุกคืน หนูเป็ดด้วยนะ”
       แล้วย่าขวัญก็เริ่มร้องเพลง “รัก”
       
       “แสงจันทร์นวลผ่อง...”

ในสวนขวัญ ตอนที่ 11
       เด็กๆกำลังจะทำหน้าหงิก แต่พอย่าหันมามองพร้อมกับส่งยิ้ม เด็กทุกคนก็ยิ้มตามย่าไป เพราะกลัวถูกย่าด่า
       
       “นภาพราวพร่างดังทอง เหม่อมองแล้วสุขอุรา”
       ย่าส่งไมค์ให้เชียรร้องต่อ
       “เดือน สวยสว่างพร่างตา ฟ้าชื่นวิญญาจันทราจุมพิตทุกคืน”
       เชียรส่งไมค์ให้ย่าขวัญร้องต่อ
       “เห็นนภาสมรัก หวั่นใจนัก เกรงรักกลายไม่ชื่น”
       “ไม่ต้องกลัวเป็นอื่น รักพี่มีแต่ชื่น ชื่นรัก เรื่อยไป”
       ย่าขวัญเอาไมค์มาจากเชียร แล้วยื่นไปที่ปากเป็ดปุ๊ก ไม่ได้ส่งไมค์ให้ เป็ดปุ๊กสะดุ้ง แต่ก็ร้องต่อได้
       “คำก็รักสองคำก็รัก น้องใคร่ทราบนัก รักมากเท่าไหร่”
       ย่าขวัญยื่นไมค์ให้ไม้ร้องต่อ
       “รักเจ้านั้น รักจนหมดใจ มิมีสิ่งใดมาเทียบพี่รัก”
       ไม้ร้องไป ตาก็มองที่เป็ดปุ๊ก ย่าขวัญเอาไมค์กลับมาร้อง
       “ครึ่งแผ่นฟ้านี้ได้ไหมพี่” แล้วยื่นไมค์ให้เชียร
       “สุดฟ้านี้ ไม่ถึงครึ่งรัก”
       “อยากจะเห็นดวงใจพี่นัก” ย่าขวัญร้องแล้วยื่นไมค์ไปให้ดำ
       “เชิญย่าควักออกดู พี่ยอมสิ้น”
       ย่าหันมายื่นไมค์ให้เป็ดปุ๊ก สลับกับไม้
       “หวั่นใจเหลือเอ่ย คำเฉลย ดั่งร้อยลิ้น”
       “เสียดาย ไม่สิ้น ลิ้นมีเพียงหนึ่ง ไม่ถึงร้อยพัน”
       “ลิ้นหนึ่งอย่างนี้ วจี ยังตามไม่ค่อยจะทัน”
       “หากมีร้อยจะให้ทั้งร้อยเสกสรร”
       ย่าให้สัญญาณทุกคนร้องพร้อมกัน
       “เพ้อ รำพัน แต่คำ..รัก...เอย...”
       พอเพลงจบ ทุกคนก็ตบมือกัน หัวเราะมีความสุข เป็ดปุ๊กเหลือบมองไปที่ไม้ ไม้เองก็เหลือบมองกลับมา ทั้งสองคนเขินๆ ขณะที่รถตู้แล่นผ่านป้ายบอกทางไปชะอำ...
       
       ก่อนรถถึงที่พัก เป็ดปุ๊กหันมาถามคนในรถ
       “จะซื้อพวกของทะเลไปปิ้งย่างกันไหมคะ แถวนี้จะถูกหน่อย
       “หนูเป็ดบอกโชเฟอร์ได้เลย จะให้ไปทางไหน” ย่าขวัญบอก
       “เลี้ยวขวาที่สะพานลอยโน่น” เป็ดปุ๊กหันไปสั่ง
       “ได้เลยครับเน”
       ทุกคนในรถหันมามองกันยิ้มให้กันขำๆ
       
       ย่าขวัญกับเป็ดปุ๊กเดินเลือกซื้อพวกอาหารทะเลสดหลายๆอย่างในตลาดสดเทศบาล ย่าขวัญคอยสอนเป็ดปุ๊กในการเลือกซื้ออาหารทะเลไปด้วย อีกด้าน ไม้กับเชียร มาดูของที่ใช้สำหรับปิ้งย่าง เช่น ถ่าน น้ำมันก๊าด ไฟแช็ค ถ้วยจานชามกระดาษ เชียรหยิบน้ำจิ้มทะเลติดมาด้วย 2-3 ขวด ฝ้ายกับแตนไปซื้อผลไม้ ส่วนดำมาเลือกซื้อน้ำดื่มกับน้ำแข็ง และขนม ครู่ใหญ่ ของที่ซื้อกันมาถูกนำมาใส่ท้ายรถตู้ แล้วไม้ก็ปิดฝากระโปรงหลังลง ไม้เปิดประตู แล้วเข้ามานั่งในที่คนขับ แล้วปิดประตู
       
       ย่าขวัญนั่งมองสองข้างทางอย่างตื่นตาตื่นใจ
       “หัวหิน เปลี่ยนไปเยอะเหมือนกันนะ”
       “ย่าขวัญไม่ได้มาตั้งสามสิบปีแล้ว ไม่เหมือนเดิมแน่ครับ” เชียรบอก
       “ลึกเข้าไปยิ่งเปลี่ยนเยอะค่ะคุณย่า” เป็ดปุ๊กเล่า
       “บ้านพักอีกไกลไหมครับ”
       “ไปเรื่อยๆก่อน เกือบสุดถนน”
       ดำเอาหน้ามาชิดหน้าต่าง มองไปข้างๆ
       “ไม่เห็นมีทะเลเลย”
       “บ้าเหรอ ทะเลอยู่ทางโน้น” ฝ้ายชี้ไปอีกด้าน
       “แตนว่าทางนี้นะ” แตนชี้ไปอีกทาง “ย่าคะ ทะเลอยู่ทางไหน”
       ย่ายังงงๆกับทิศทาง ไม้ชี้ไปทางขวา
       “ทางโน้น”
       เป็ดปุ๊กชี้ไปทางซ้าย
       “ทางนี้ต่างหาก บ้านพักอยู่ฝั่งนี้”
       ไม้หัวเราะ
       “ผมรู้หรอกน่า แกล้งปล่อยมุกนิดหน่อย”
       เป็ดปุ๊กเบ้ปาก ไม่อยากเชื่อ ไม้มองไปข้างหน้า เห็นป้ายบอกทาง
       “เอาไงครับ ไปขวาหรือตรงไป”
       “ไม่ๆ เกือบถึงแล้ว นี่ซอยอะไรแล้ว” เป็ดปุ๊กมองหาเลขซอย “แถวนี้แหละ เลี้ยวซ้ายข้างหน้าเลย”
       “ใช่เหรอ ไม่เห็นมีป้ายบอก”
       “เลี้ยวเข้าไปเหอะน่า เคยมาหรือเปล่า ทำเป็นรู้ดี”
       
       ไม้ยักไหล่ แล้วเลี้ยวเข้าไปในถนนซอย เป็นถนนแคบๆ รถแทบวิ่งสวนกันไม่ได้

ในสวนขวัญ ตอนที่ 11
       รถตู้เข้ามาในซอย ทุกคนมองไปข้างหน้า
       
       “นั่นทะเลหรือเปล่า เห็นทะเลแล้ว”
       ที่สุดถนน เป็นทางลงไปที่หาด ตั๊กแตนรีบถาม
       “ลงน้ำเลยได้ไหมคะย่า”
       ย่าขวัญมองเป็ดปุ๊ก เห็นอาการลังเล
       “เดี๋ยวก่อน”
       ไม้มองไปข้างๆจะเห็นเป็นรีสอร์ทสวย ค่อนข้างหรู
       “ไม่เห็นมีบ้านเก่าๆอย่างที่ย่าบอกเลย”
       เป็ดปุ๊กอึ้งๆ มองไปทั้งซ้ายและขวา
       “จริงๆมันต้องอยู่ตรงนี้” เป็ดปุ๊กชี้ไปทางขวา
       “เขารื้อทิ้งไปแล้วหรือเปล่า” เชียรออกความเห็น
       “ไม่ค่ะ เมื่อคืนโทรมา เขาว่าทุกอย่างเหมือนเดิม”
       “เราเข้าผิดซอยแล้วล่ะ” ไม้ออกความเห็น
       เป็ดปุ๊กหงุดหงิด
       “รู้แล้วน่า”
       “ผมแค่จะบอกว่าเรา...”
       “ฉันรู้แล้ว ก็ถอยออกไปซิ”
       ไม้จะถอยรถออกไป ก็มีรถอีกคันหนึ่งเข้ามาจอดต่อท้าย
       “ถอยไม่ได้แล้ว”
       ไม้ลงจากรถลงไป เจ้าของรถคันที่มาจอดต่อท้ายก็ลงมาจากรถ ท่าทางหงุดหงิด เป็ดกับทุกคนหันไปมอง ทุกคนในรถหันไปมองด้วย เห็นไม้พยายามบอกให้เจ้าของรถถอยรถออกไป แต่เจ้าของรถกลับบอกให้ไม้ถอยไป ไม้ว่าถอยไม่ได้ มันลงหาดแล้ว เจ้าของรถก็ไม่ยอมสองคนเริ่มเถียงกันรุนแรงขึ้น ย่าขวัญมองดูอยู่ เริ่มไม่สบายใจ แล้วย่าขวัญก็เปิดประตูออก แล้วลงไปจากรถ
       “ย่าขวัญจะไปไหนครับ”
       ย่าขวัญไม่สนใจ เดินไปหาไม้กับชายเจ้าของรถ เชียรลงจากรถ จะตามย่าขวัญไป แต่แล้วทุกคนก็ต้องชะงัก
       ย่าขวัญยกมือไหว้ชายคนนั้น ชายเจ้าของรถชะงัก รีบรับไหว้
       “หลานเขาพาเข้ามาผิดซอยน่ะค่ะ ฉันอยากจะมาฉลองวันเกิดที่บ้านหลังเก่าที่ฉันกับสามีเคยมาเที่ยวด้วยกัน ก่อนที่เขาจะจากฉันไปต้องขอโทษจริงๆค่ะ” ย่าขวัญไหว้อีกครั้ง
       เจ้าของรถรีบรับไหว้
       “บ้านเก่าอยู่ถัดไปอีกซอยครับ”
       
       รถคันที่ขวางอยู่ค่อยๆถอยออกมา แล้วรถตู้ของไม้ก็ถอยตามออกมา ย่าขวัญโผล่หน้าออกมาจากหน้าต่าง แล้วโบกมือให้เจ้าของรถคันนั้น เจ้าของรถโบกมือตอบ แล้วไหว้ย่าขวัญ ไม้ขับรถออกไป
       “นึกว่าย่าจะลงไปบู๊กับเขาเมื่อกี้” ย่าขวัญบอกขำๆ
       “เห็นฉันเป็นอะไร คนเราน่ะนะ ถ้าคุยกันดีๆก็เข้าใจกันได้ทั้งนั้น”
       ทั้งเป็ดปุ๊กและไม้ต่างก็อึ้งๆไป เป็ดปุ๊กมองไปที่ซอยข้างหน้า
       “ ซอยนี้แหละถูกแล้ว มีป้ายบอกอยู่ ไม้ขับรถเลี้ยวเข้าไปในซอย”
       
       บ้านพักริมทะเล เป็นบ้านหลังใหญ่พอสมควร ครู่หนึ่ง รถตู้แล่นเข้ามาจอดข้างๆบ้าน ไม้ลงจากรถ เป็ดปุ๊กมาเปิดประตูข้างรถให้ ย่าขวัญลงมาจากรถเดินมาที่หน้าบ้าน แล้วยืนนิ่งมองดูบ้านหลังนั้นอยู่ตามลำพัง แล้วครู่หนึ่ง น้ำตาก็ไหลออกมา ทุกคนลงมาจากรถ แล้วหยุดมองไปที่ย่าขวัญครู่หนึ่ง
       “สงสัยกำลังคิดถึงวันเก่าๆ” ตั๊กแตนพูดเบาๆ
       ไม้เดินจากรถไปหาย่า มองไปที่บ้านพักด้วย
       “มันนานมากเลย”
       “ตอนนั้น ย่าคงมีความสุขมาก”
       ย่าขวัญนิ่งไปครู่หนึ่ง แล้วหันมามองไม้ ดึงไม้เข้ามา แล้วคล้องแขนไว้
       “ตอนนี้ย่ามีไม้อยู่ด้วย ย่าก็มีความสุข”
       ไม้รู้สึกดี แม่บ้านที่ดูแลบ้านเดินเข้ามา
       “มาเข้าพักใช่ไหมคะ”
       “ที่โทรมาเมื่อคืนน่ะค่ะ” เป็ดปุ๊กหันไปบอก
       
       “เชิญที่บ้านเลยค่ะ”
        
       อ่านต่อหน้า 2

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ในสวนขวัญ ตอนที่ 12 จบบริบูรณ์
ในสวนขวัญ ตอนที่ 11
ในสวนขวัญ ตอนที่ 10
ในสวนขวัญ ตอนที่ 9
ในสวนขวัญ ตอนที่ 8
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 34 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 34 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
แหม่ ดีกันได้เพราะเซียมซีแท้ๆเลย อย่าได้ทะเลาะกันอีกเลยนะ
ต่ายตุ๊ก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
น่ารักดี ชอบ บอยกับมาร์กี้ น่าจะเป็นแฟนกัน นะ

เหมาะสุดๆ ....
PPc
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
น่ารักดี ชอบ บอยกับมาร์กี้ น่าจะเป็นแฟนกัน นะ

เหมาะสุดๆ ....
PPc
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Public Law | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014