หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ เวียงร้อยดาว

เวียงร้อยดาว ตอนที่ 8

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 21 มกราคม 2557 17:16 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
เวียงร้อยดาว ตอนที่ 8
       เวียงร้อยดาว ตอนที่ 8
       
       สิบทิศเปิดประตูเข้ามายังห้องนอนน่านฟ้าด้วยความคิดถึงและเป็นห่วงน้อง
        
       เขาเห็นห้องนอนของน่านฟ้าเป็นระเบียบเรียบร้อยแต่ไร้ชีวิตชีวา สิบทิศหยิบกรอบรูปที่หัวนอนซึ่งเป็นรูปสิบทิศถ่ายคู่กับน่านฟ้าในวัยเด็ก สิบทิศนั่งที่เตียงพลางคิดว่า... พรุ่งนี้จะไปตามหาน่านฟ้าที่ไหนดี ?
       
       เช้าวันใหม่ รัตนากรนั่งจิบชาเอิร์ลเกรย์อยู่ในสวน
       “สิบทิศยังไม่ตื่นอีกหรือ ?”
       “คุณชายออกไปตั้งแต่ฟ้ายังไม่ทันสางแล้วมังคะ บอกว่าจะไปคอยที่สถานีรถไฟเช่นเคย” ช้อยถอนใจ “ระยะนี้คุณชายคร่ำเครียดเรื่องตามหาคุณหญิงน่านฟ้าจนสีหน้าหมองคล้ำ แถมยังอดนอนแทบทุกคืน ข้าวปลาก็ไม่ยอมแตะ ช้อยสงสารคุณชายเหลือเกิน กลัวว่าจะล้มหมอนนอนเสื่อไปมังคะ… เมื่อไหร่หนอ คุณหญิงน่านฟ้าจะกลับมาเสียที จะรู้ไหมว่าพี่ชายเป็นห่วงมากแค่ไหน”
       รัตนากรอดเป็นห่วงสิบทิศไม่ได้เช่นกัน
       
       สิบทิศนั่งคอยที่ม้านั่งชานชาลารถไฟตามลำพัง เสียงเด็กผู้หญิงคล้ายๆน่านฟ้า ดังขึ้นจากด้านหลังสิบทิศ
       “พี่ชาย.......”
       สิบทิศคิดว่าเป็นเสียงน่านฟ้าเรียกก็ยิ้มดีใจรีบหันกลับมา เขาเห็นเด็กหญิงขอทานคนหนึ่งเนื้อตัวมอมแมมแบมือขอเงิน
       “พี่ชายๆ... ขอเงินหน่อย หนูยังไม่ได้กินข้าวเลยตั้งแต่เมื่อวาน”
       สิบทิศผิดหวังที่ไม่ใช่น่านฟ้า เขาล้วงหยิบธนบัตรใบละยี่สิบบาทขึ้นมาส่งให้ เด็กหญิงขอทานยิ้ม ดีใจ ไหว้ แล้วฉวยเงินแล้ววิ่งปร๋อจากไป สิบทิศมองตามหลังเด็กหญิงขอทานด้วยความคิดถึงน่านฟ้า เขาคิดว่าป่านนี้จะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้
       
       ร้อยดาวกับน่านฟ้าใส่บาตรพระที่ถนนหน้าบดินทร์ธร นมแสงช่วยส่งของให้ พระเดินไป ทั้งสามยกมือไหว้
       ร้อยดาวกรวดน้ำให้เวียงแก้วที่โคนต้นไม้ใหญ่
       “ขอให้ผลแห่งบุญกุศลครั้งนี้ ส่งผ่านไปยังคุณแม่เวียงแก้ว นายเฉิ่ม และพรรคพวกที่ล่วงลับด้วยเถิด”
       น่านฟ้าชวนร้อยดาวคุย หลังจากที่กรวดน้ำเสร็จ
       “ทำบุญกรวดน้ำแล้ว พี่ร้อยดาวสบายใจขึ้นบ้างไหมคะ”
       ร้อยดาวพยักหน้า แต่ยังคงไม่สบายใจเสียทีเดียว
       “ค่ะ... อย่างน้อยดิฉันก็ได้ทำเพื่อนายเฉิ่มกับพวกเป็นครั้งสุดท้าย”
       ทั้งสามเดินคุยกันหลังจากใส่บาตรเสร็จแล้ว
       “คุณหนูอย่าคิดอะไรมากเลยนะคะ” นมแสงบอก “สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรมไม่มีใครหลีกหนีเจ้ากรรมนายเวรที่ติดตามตัวเองพ้น”
       “ว๊า.... ทำอะไรไว้ก็ต้องถูกตามมาทวงคืน อย่างนี้ก็แย่น่ะสิ ไม่รู้ว่าชาติที่แล้ว ใครเป็นเจ้ากรรมนายเวรของหญิงบ้าง” น่านฟ้ากังวล
       “แต่ถ้าเรา “หยุด” การจองเวร ให้เลิกแล้วต่อกันได้ล่ะ นม ?”
       “เขาเรียกว่า “อโหสิกรรม” ค่ะ คือเราจะไม่อาฆาตจองเวรกับเขาอีกต่อไป ส่วนบาปที่เคยกระทำไว้นั้น กรรมจะเป็นผู้ลงโทษเขาเอง”
       “ต้องอโหสิกรรมอย่างนั้นเหรอ ?”
       ร้อยดาวคิดว่าพอมีวิธีที่จะช่วยชีวิตอีก 2 คนที่เหลือ
       “ฉันจะไม่ยอมปล่อยให้มีการล้างแค้น ฆ่าแกงกันเป็นผักปลาอีกแล้ว”
       ร้อยดาวตั้งใจมุ่งมั่นแล้วเดินไป
       
       ทั้งสามเดินมาถึงประตูรั้ว พร้อมๆกับรถของชิดที่แล่นเข้ามาจอด ชิดบีบแตรดังสนั่น บังหนั่นกุลีกุจอมาเปิดประตูให้ ร้อยดาวเห็นรถชิดแล่นผ่านหน้าโดยมีพ่อปู่ ทรงอาคม นั่งอยู่ที่เบาะหลัง พ่อปู่หันมาจ้องหน้าร้อยดาวตาคมกริบเพราะรู้ว่าเด็กผู้หญิงคนนี้ ไม่ธรรมดา ร้อยดาวปวดหัวจี๊ดก่อนจะเห็นภาพเหตุการณ์ในอดีตแล่นเข้ามาในหัว
       เหตุการณ์ตอนที่พ่อปู่ทำพิธีตั้งเครื่องประกอบพิธีที่เวียงร้อยดาว
       เหตุการณ์ตอนที่พ่อปู่ปราบผีเวียงแก้วจนอยู่หมัด
       เหตุการณ์ตอนที่พ่อปู่ติดยันต์สะกดวิญญาณบริเวณที่เวียงแก้วผูกคอตาย
       ทันทีที่รถของชิดเคลื่อนผ่านไป ร้อยดาวก็กลับเป็นปกติ
       น่านฟ้าเอ่ยถาม “พี่ร้อยดาวปวดตาอีกแล้วหรือคะ ?”
       “แค่นิดหน่อยค่ะ ไม่ได้เป็นไรมาก”
       นมแสงชะเง้อมองตามรถนายชิดที่แล่นไปยังตึกบดินทร์ธร
       “นายชิดพาใครมาด้วยน่ะ บังหนั่น ?” นมแสงถาม
       “อีนี่.... ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันนะจ๊ะ คุณนม...” บังหนั่นว่า
       
       ร้อยดาวมองตามด้วยความรู้สึกว่าชายชราผู้นี้ต้องเกี่ยวข้องกับเวียงแก้วแน่ๆ !

เวียงร้อยดาว ตอนที่ 8
       ท้องฟ้าที่กระจ่างใสมีก้อนเมฆดำทะมึนเคลื่อนตามรถที่พ่อปู่นั่งไป
        
       ร้อยดาวแหงนมองเมฆดำบนฟ้าเห็นเป็นรูปร่างคล้ายใบหน้าดวงวิญญาณหลายดวงลอยตามรถไป ลมแรงพัดอู้จนทุกคนสัมผัสถึงความผิดปกติ นกกาบนท้องฟ้าบินวนแตกตื่นเหมือนรู้ว่ามีภัยมา อีกาฝูงที่บินอยู่ตกลงมาตายตรงหน้าร้อยดาว ทุกคนต่างตกใจแต่ก็ไม่กล้าพูดอะไรกัน ร้อยดาวรู้ว่าเป็นลางบอกเหตุร้าย เธอมองตามรถพ่อปู่ที่เคลื่อนไปจอดหน้าตึกบดินทร์ธร
       
       สามสะใภ้ กระถิน และปั้นต่างออกมารอรับที่หน้าตึกบดินทร์ธรกันพร้อมหน้า ชิดกุลีกุจอเปิดประตูให้พ่อปู่ด้วยความนอบน้อม พ่อปู่ที่มีท่าทางทรงอาคมก้าวลงมาจากรถมากวาดตามองดูความใหญ่โตโอ่อ่าของบ้านบดินทร์ธร ทุกคนยกมือไหว้พ่อปู่อย่างนอบน้อม
       ร้อยดาวรีบวิ่งมาดูก่อนเป็นคนแรก น่านฟ้ากับนมแสงตามมาด้วยความอยากรู้ว่าใครมา พ่อปู่หันมาสบสายตากับร้อยดาวด้วยดวงตาคมกริบแล้วก็มองเข้าไปที่ดวงตาของร้อยดาวซึ่งสะท้อนเงาใบหน้าของพ่อปู่ แล้วภาพเหตุการณ์ในอดีตก็ย้อนกลับมาเป็นช่วงๆ
       
       ภาพพ่อปู่กำลังเป่าพรวดลงไปยังตุ๊กตาดินฝังรูปฝังรอยแล้วมัดด้วยเส้นผมผีตายโหงร่ายอาคม
       ภาพใบหน้าสร้อยฟ้าที่ตาลุกวาว กราดเกรี้ยวกำลังด่า
       “นังแพศยา !!! แกกล้าทำเสน่ห์ใส่คุณพี่ ! อีเนรคุณ !”
       ภาพจงจิตที่เต็มไปด้วยความเหยียดหยาม
       “บอกมาซะดีๆ หมอเสน่ห์สำนักไหนทำหุ่นรูปรอยนี่ให้แก”
       ภาพเต็มเดือนที่มีสีหน้าแสร้งว่าสงสารและเห็นใจ
       “พอได้แล้ว ! สารภาพออกมาสิ เวียงแก้ว”
       เสียงหวายแหวกอากาศหวดควั่บๆลงบนเนื้อผสานกับเสียงร้องไห้ด้วยเจ็บปวดของเวียงแก้ว
       
       ร้อยดาวตาพร่าไปหมด เธอเห็นภาพในปัจจุบันเบลอก่อนที่จะชัดขึ้น พ่อปู่ยิ้มอย่างมีเลสนัย เต็มเดือนหันมาเห็นร้อยดาวกับนมแสงยืนมองอยู่เลยรีบตัดบท
       เต็มเดือนพูดกับปั้นและชิด “พาพ่อปู่ไปพักก่อน !”
       ปั้นกับชิดรับคำสั่ง ทั้งสองช่วยกันขนสัมภาระของพ่อปู่แล้วเดินนำพ่อปู่ไป สามสะใภ้กลับเข้าตึกเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น นมแสงได้แต่มองตามพ่อปู่ด้วยความรู้สึกสังหรณ์ใจว่าจะไม่ได้มาดี !
       
       นมแสงเข้ามารายงานดำรง
       “นายชิดพาใครที่ไหนมาด้วย อิฉันก็ไม่ทราบเจ้าค่ะ แต่หน้าตาท่าทางไม่ค่อยน่าไว้วางใจ”
       “แล้วตอนนี้อยู่ที่ไหน ?” ดำรงถาม
       นมแสงอ้าปาก ยังไม่ทันจะพูด เต็มเดือนก็เปิดประตูเข้ามา
       “เต็มให้ไปพักที่เรือนหลังเล็กท้ายไร่ค่ะ เห็นแม่สร้อยฟ้าบอกว่าเป็นญาติผู้ใหญ่ที่นับถือมาจากต่างจังหวัด เลยจะขออาศัยที่นี่สักระยะ”
       “แม่สร้อยฟ้ามีญาติโกโหติกากับเขาด้วยรึ ? ไหนเจ้าปกรณ์เคยเล่าให้ฉันฟังว่าแม่คนนั้นหัวเดียว กระเทียมลีบ” ดำรงว่า
       “เป็นญาติห่างๆน่ะค่ะ แกแก่มากแล้ว เต็มสงสารก็เลยอนุญาตให้พัก” เต็มเดือนบอก
       ดำรงพยักหน้าอย่างไม่คิดจะใส่ใจมากไปกว่านี้ เต็มเดือนเห็นดำรงไม่ติดใจก็ยิ้มก่อนจะออกปากไล่นมแสงกับดาหลาให้ออกไปก่อน
       “ฉันมีธุระสำคัญ ขอคุยกับคุณพ่อเป็นการส่วนตัวจะได้ไหมจ๊ะ ?”
       นมแสงรู้ว่าถูกเต็มเดือนไล่ก็พยักหน้ากับดาหลา แล้วออกจากห้องไป
       ดำรงพูด “แม่ดาหลากับนมแสงไม่ใช่คนอื่นคนไกล ไม่เห็นจะต้องไล่”
       “เต็มจะเรียนปรึกษาเรื่อง... พินัยกรรมของคุณพ่อน่ะค่ะ ไม่ทราบว่าได้ร่างเป็นลายลักษณ์อักษรแล้วหรือยังคะ ถ้ายัง... เต็มจะได้เรียกทนายทวีปมาพบคุณพ่อ”
       “ทวีปมันคนของฉัน จะเรียกเมื่อไหร่ก็มาได้เมื่อนั้น ไม่จำเป็นต้องไหว้วานหล่อน ช่วยออกหน้าเป็นธุระให้หรอก”
       เต็มเดือนแอบเสียหน้าเล็กๆ
       “คุณพ่อยังตั้งใจจะยกบ้านบดินทร์ธรให้แม่ดาหลาอยู่หรือเปล่าคะ” เต็มเดือนถาม
       “ฉันคิดดีแล้ว บ้านหลังนี้ ฉันจะยกให้แม่ดาหลา ถือว่าตอบแทนที่ให้ช่วยดูแลฝากผีฝากไข้ ลูกหลานในไส้ มันพึ่งพาไม่ได้สักคน”
       “แม่ดาหลาคงดีใจมากนะคะ...เต็มว่าคุณพ่อดื่มชาอุ่นๆสักถ้วยดีกว่า”
       เต็มเดือนรินชายี่โถจากกาใส่จอก ควันพวยพุ่ง ก่อนจะยื่นให้ดำรง ดำรงรับมาทำท่าว่าจะจิบ
       
       ปั้นกับชิดขนสัมภาระของพ่อปู่ไปยังเรือนหลังเล็กท้ายไร่ ระหว่างทางผ่านเวียงร้อยดาวพ่อปู่หันไปยังที่ตั้งของเวียงร้อยดาว ซึ่งมีเมฆดำทะมึนปกคลุมด้วยสายตาคมกริบ
       “เดี๋ยว ! อย่าเพิ่งไป !” พ่อปู่บอก
       “มีอะไรหรือขอรับ พ่อปู่ !” ปั้นถาม
       “ข้าอยากทักทายคนเคยรู้จักสักหน่อย”
       ปั้นกับชิดมองหน้ากัน แล้วก็มองรอบตัวอย่างหวาดๆ
       
       พ่อปู่เหยียบย่างเข้ามาภายในเวียงร้อยดาว ควันสีดำลอยกรุ่นคละคลุ้งไปหมด ตามด้วยเสียงหัวเราะเย็นๆของเวียงแก้ว ประตูปิดเองแล้วล็อคจากด้านนอก ชิดกับปั้นเปิดเท่าไรก็เปิดไม่ออก อยู่ๆ กระจกตั้งพื้นบานใหญ่ก็แตกเปรี้ยง ทันใดนั้น เศษกระจกก็ลอยพุ่งเข้าหาพ่อปู่เป็นชุด พ่อปู่หลับตา ร่ายคาถาให้เศษกระจกหยุดจ่อตรงคอหอยพอดี แล้วเศษกระจกเหล่านั้นก็ร่วงลงพื้น เวียงแก้วหัวเราะ
       “ไม่ได้เจอตั้งนาน ออกมาทักทายกันหน่อยสิวะ อีเวียงแก้ว !” พ่อปู่ตะโกน
       ควันสีดำที่ลอยคละคลุ้งค่อยๆประกอบรวมตัวขึ้นกลายเป็นผีเวียงแก้วในชุดดำ ชิดกับปั้นตาค้างแล้วรีบหลบหลังพ่อปู่
       “ข้าอยู่นี่แล้วไง ไอ้แก่ทุศีล ! กำลังนึกอยากเห็นหน้า ก็รนมาหาถึงที่”
       
       “ออกจากผ้ายันต์กูได้ไม่เท่าไหร่ ก็ปากกล้าเชียวนะมึง อยากลองดีกับกูนักก็ได้... ไอ้ชิด ! เอาข้าวสารในย่ามซัดใส่มัน”

เวียงร้อยดาว ตอนที่ 8
       “กะ...กระผมหรือขอรับ ?” ชิดหวั่นใจ
       
       “เออสิ ! ข้าสั่งให้เอ็งทำ เอ็งก็ทำสิวะ”
       ชิดมือสั่นเทาขณะล้วงหยิบข้าวสารเสกแล้วปาออกไป เม็ดข้าวสารถูกแขนของเวียงแก้ว จนเป็นสะเก็ดแดงควันลอยขึ้นเหมือนเนื้อที่ถูกสะเก็ดไฟ เวียงแก้ว นิ่ง แม้จะเจ็บแต่ก็ไม่ถึงกับทุรนทุราย เธอเอามือลูบควันที่แขนหายวับไปแล้วก็หัวเราะ
       “ของเล่นชุ่ยๆของมึง ทำอะไรกูไม่ได้อีกแล้ว”
       พ่อปู่หัวเราะลั่น “ค่อยสูสีอย่างนี้สิ ข้าชอบ..มึงฆ่าคนไปกี่ศพแล้ววะอีเวียงแก้ว ถึงได้เฮี้ยนขึ้นผิดหูผิดตา”
       “จะกี่ศพก็ช่าง ! แต่มึงนั่นแหละ ไอ้แก่ ! ศพต่อไป”
       เวียงแก้วสลายร่างเป็นควันพุ่งเข้ามาหาพ่อปู่แบบจู่โจม พ่อปู่หลับตา เป่าพรวดไปเบื้องหน้า ควันกระจายหลบแยกเป็นสองฝั่ง พ่อปู่กวาดตามองแต่ก็ไม่พบ เห็นแต่ควันลอยอบอวลไปหมด พ่อปู่เอาตีนกระทืบแรงๆที่พื้นแบบข่มนาม
       “ฤทธิ์เยอะนักนะมึง ! อีเวียงแก้ว”
       พลังของพ่อปู่แผ่ซ่านไปทั้งเวียงร้อยดาวจนสะท้านสะเทือน เสียงเวียงแก้วหวีดร้องโหยหวน
       “กรี๊ดด !!”
       ควันดำสลายจางหายไป ประตูที่ปิดอยู่ ก็เปิดอ้าออก แสงสว่างจากด้านนอกสาดเข้ามา ปั้นกับชิดค่อยโล่งอกที่เวียงแก้วก็ยังพ่ายแพ้ต่ออาคมของพ่อปู่ พ่อปู่ยิ้มอย่างอหังการ
       
       ร้อยดาว น่านฟ้า และมารุตจับกลุ่มคุยกันเรื่องแขกที่มาใหม่
       “ตั้งแต่ตาลุงคนเมื่อเช้าก้าวเข้ามาที่บดินทร์ธร หญิงก็รู้สึกร้อนๆ หนาวๆ เสียวสันหลังพิกล ท่าทางแกเหมือนพวกพ่อมดหมอผีจอมขมังเวทย์ยังไงก็ไม่รู้”
       “นมแสงบอกว่าแกเป็นญาติห่างๆของคุณสร้อยฟ้า แต่ทำไม...ดิฉันถึงได้คลับคล้ายคลับคลา เหมือนเคยเห็นหน้าที่ไหนมาก่อน”
       “เดจาวูหรือเปล่า ? ประมาณซิกส์เซนส์ สัมผัสพิเศษวาบเข้ามาในหัว รู้สึกเหมือนเคยพบคนๆนี้มาก่อน”
       “หรือไม่พี่ร้อยดาวก็ถูกตาลุงนั่นสะกดจิต”
       ร้อยดาวนึกย้อนเหตุการณ์ เธอเห็นพ่อปู่จ้องมาคล้ายถูกสะกดจริงๆ
       “ตาลุงแปลกหน้าคนนั้นเป็นใครมาจากไหน หญิงชักอยากจะรู้แล้วสิ” น่านฟ้าว่า
       “ยัยจอมจุ้น ! วันๆสนใจแต่อยากรู้เรื่องของชาวบ้าน” มารุตว่า
       “ฉันจะสนใจเรื่องของใคร แล้วมันหนักส่วนไหนของนายไม่ทราบ”
       “เอาเวลาอยากรู้เรื่องโน้นเรื่องนี้ของคนอื่น มาสนใจคนใกล้ตัวจะดีกว่า ถามจริงๆเถอะ ไม่อยากรู้บ้างเลยเหรอว่าตั้งแต่ยูหายออกไปจากบ้าน ตอนนี้พี่ชายขี้เก๊กของยู เขาจะเป็นยังไง เป็นห่วงแค่ไหน?”
       น่านฟ้าฉุกใจคิดถึงสิบทิศขึ้นมา
       
       สิบทิศยืนมองรูปของวิรุฬ
       “ท่านพ่อ...ชายผิดเองที่ดูแลน้องไม่ดี ตอนนี้น่านฟ้าอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้ท่านพ่อได้โปรดช่วยคุ้มครองน่านฟ้าให้อยู่รอดปลอดภัย รีบกลับมาหาชายโดยเร็วด้วยเถอะ”
       รัตนากรเข้ามาทันได้ยินที่สิบทิศอธิษฐานกับกรอบรูปวิรุฬพอดี
       “คิดถึงน้องหรือ ?”
       สิบทิศพยักหน้าช้าๆ ก่อนจะเดินตามรัตนากรไปนั่งที่ชุดรับแขกกลางห้อง
       “ยังจำตอนที่แม่ของชายตั้งท้องน่านฟ้าได้ไหม ?”
       สิบทิศย้อนคิดถึงอดีตในวัยเยาว์
       
       สิบทิศในวัยเด็กกำลังเอาหูแนบที่ท้องของอาภาที่จวนคลอด อาภานั่งถักถุงมือ ถุงเท้า ไหมพรม สำหรับลูกในท้องอยู่
       “ได้ยินเสียงน้องของชายดิ้นไหม ?”
       “ท้องท่านแม่มีเสียงอะไรไม่รู้ดัง ปุ...ปุ... อยู่ข้างใน” สิบทิศบอก
       รัตนากรกับอาภาต่างหัวเราะในความไร้เดียงสาของสิบทิศ
       “นั่นแหละ น้องของชายกำลังดิ้นล่ะ ไหนชายลองบอกป้าซิ ว่าอยากได้น้องชายหรือน้องสาว ?”
       “น้องชาย...จะได้เป็นเพื่อนเล่นกัน”
       “ทำไมลูกถึงไม่อยากมีน้องสาวน่ารักๆล่ะ หืม ?”
       “เด็กผู้หญิงขี้แย ชอบร้องไห้ น่ารำคาญ เล่นด้วยไม่สนุก”
       “ฟังป้านะชาย” รัตนากรพูดขึ้น “ไม่ว่าน้องจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย ชายก็ต้องรักน้องให้มากๆ พี่น้องกัน ถ้าไม่รักกันแล้ว ใครเขาจะมารักเรา”
       “ต่อให้ไม่มีคนบนโลกนี้รักชายเลยสักคนเดียว ท่านพ่อท่านแม่ก็รัก” สิบทิศเหลือบเห็นวิรุฬ “ท่านพ่อเด็จกลับมาแล้ว ?”
       สิบทิศรีบวิ่งปร๋อเข้าไปหาวิรุฬ วิรุฬหอมแก้มลูก
       “วันนี้ชายดื้อหรือเปล่า ?”
       สิบทิศส่ายหน้า “ชายเป็นเด็กดี ท่านป้าบอกว่าเด็กดีไม่ดื้อ เด็กดื้อไม่ดี”
       “น้องกำลังจะเลือกไหมพรมถักถุงมือให้ลูก ท่านพี่โปรดสีไหน” อาภาถาม
       อาภาหยิบไหมพรมสีฟ้ากับสีชมพูมาถามความเห็นวิรุฬ
       วิรุฬตอบเย็นชา “สีไหนก็ดีทั้งนั้น... ตามใจน้องแล้วกัน พี่ขอตัวก่อน”
       วิรุฬพูดจบก็เดินเข้าไปในห้องทำงาน แล้วขังตัวเองอยู่ในนั้น อาภามองตามแล้วก็อดน้อยใจไม่ได้ รัตนากรมองอาภาอย่างเข้าใจถึงหัวอกลูกผู้หญิง
       
       วิรุฬเอื้อมมือไปลูบไวโอลินเบาๆ เขานึกถึงตอนที่สีไวโอลินเพลง “ลาวคำหอม” ให้เวียงแก้วฟังที่บึงบัว
       วิรุฬเปิดลิ้นชักออกมามีผ้าเช็ดหน้าผืนหนึ่งวางไว้ในลิ้นชักนั้น เขานึกถึงตอนที่วิรุฬใช้ผ้าเช็ดหน้าผืนนี้ซับน้ำตาให้เวียงแก้ว วิรุฬค่อยๆหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาหอมเบาๆ อย่างทะนุถนอม
        
       สิบทิศยืนหน้าประตูซึ่งแง้มอยู่แอบดูว่าวิรุฬกำลังทำอะไร

เวียงร้อยดาว ตอนที่ 8
       เสียงปืนดังปัง ! สิบทิศถูกกระชากให้กลับมาสู่ปัจจุบัน
       
       “หลังจากสิ้นท่านพ่อกับท่านแม่ ท่านป้าก็ส่งหลานกับน่านฟ้าไปอยู่กับท่านยายที่กรุงเทพเพื่อจะได้หนีฝันร้ายที่คอยหลอกหลอนหลานอยู่ทุกคืน ที่นั่น เราเหลือกันแค่สองคนพี่น้อง จริงดังที่ท่านป้าเคยตรัสไว้ไม่มีผิด ถ้าพี่น้องไม่รักกัน แล้วใครจะมารักเรา”
       “ชายจะส่งน่านฟ้าไปอยู่ที่กรุงเทพกับญาติทางฝั่งโน้นจริงๆน่ะหรือ” รัตนากรถาม
       “ถึงท่านยายจะมิได้ทรงเอ็นดูน่านฟ้าเท่าลูกหลานแท้ๆของตัวเอง แต่ก็ยังดีกว่าส่งน่านฟ้าไปเรียนต่อที่อังกฤษตามลำพังมิใช่หรือ ?”
       “บางทีการส่งน้องไปเรียนเมืองนอก อาจไม่ได้แย่อย่างที่ชายคิดก็ได้ชายกำลังกลัวในสิ่งที่ชายคิดไปเอง น้องโตแล้ว ปล่อยให้คิดตัดสินใจเองบ้าง ป้าไม่อยากให้ชายเข้มงวดกวดขันน่านฟ้าจนเกินไป”
       สิบทิศรับฟังแต่ก็ไม่ได้ตอบอะไรตามประสาคนปากหนัก
       “ได้เวลาที่หลานต้องไปรอน้องที่สถานีรถไฟ” สิบทิศไอเพราะเจ็บคอ
       “อาการชายดูไม่ค่อยดี ไปไม่ไหวก็อย่าเพิ่งไปเลย คอยน้องอยู่ที่นี่ก็ได้”
       “น่านฟ้ารักการผจญภัย คงจะเที่ยวสนุกอยู่ที่ไหนสักที่ พอเบื่อแล้วสักวันก็ต้องกลับมา หลานจะไปรอรับน้องที่นั่น”
       สิบทิศเดินออกไปด้วยความมุ่งมั่นจนรัตนากรอดเป็นห่วงไม่ได้
       
       สิบทิศรอน่านฟ้าอยู่ที่ม้านั่งตั้งแต่กลางวันยันพระอาทิตย์ตกดิน จากตอนแรกที่มีผู้คนพลุกพล่านจนเริ่มซาจนกระทั่งเหลือสิบทิศนั่งคอยที่ม้านั่งคนเดียว สิบทิศยังคงรอคอยอย่างไม่ย่อท้อ ถึงแม้ว่าอาการไอจะหนักขึ้นเรื่อยๆ สิบทิศนั่งคอยจนท้องฟ้าเริ่มมืด
       
       ที่สถานีรถไฟ น่านฟ้าเปิดประตูลงมาจากรถมารุต
       “พี่ชายน่ะเหรอเป็นห่วงหญิง ? ห่วงแต่ปากละสิไม่ว่า บอกจะมารอหญิงที่สถานีรถไฟ ให้ตายหญิงก็ไม่เชื่อ คุณชายสุดหรูจะมาอยู่ที่จ้อกแจกจอแจอย่างนี้ได้ยังไง...ไหนล่ะ พี่ชาย ? ไม่เห็นจะมี”
       “ยังไม่ทันหา จะเจอได้ยังไง ห๊า ! ยัยบ๊อง ถ้าไอมีน้องพูดๆๆๆ เป็นน้ำไหลไฟดับอย่างยู ไอเอาขี้เถ้ายัดปากตั้งแต่เด็กแล้ว”
       “โอ๊ย รู้อย่างนี้ อยู่กับพี่ร้อยดาวดีกว่า ฉันไม่น่าหลงเชื่อคนเพ้อเจ้ออย่างนาย ติดรถมาด้วยเลย เสียเวลา ! ถ้าพี่ชายไม่ได้อยู่ที่นี่ นายต้องรับผิดชอบ”
       น่านฟ้าพูดจบก็หน้านิ่วเดินไป
       “ยัยบ๊องเอ๊ย ! ขี้บ่นไม่พอ ยังขี้โวยวาย พาลใส่คนอื่นอีก” มารุตว่า
       มารุตบ่นอุบก่อนรีบเดินตามน่านฟ้าไป
       
       น่านฟ้ากวาดตามองหาสิบทิศที่ชานชาลาพลางบ่นในใจว่าไม่เห็นจะมี สักพักน่านฟ้าก็เห็นสิบทิศนั่งหลับอยู่ที่ม้านั่งชานชาลาด้วยความอ่อนเพลีย น่านฟ้าถึงกับอึ้งเพราะแทบไม่เชื่อสายตา มารุตเดินเข้ามา
       “กลับบ้านเถอะ พี่ชายยูเขามารอรับแล้ว”
       น่านฟ้ามองสิบทิศอย่างตัดสินใจ
       
       สิบทิศกำลังหลับอยู่ สักพักก็มีมือมาสะกิดเรียก สิบทิศสะดุ้งตื่นแล้วหันมามอง เขาเห็นเด็กผู้ชายคนหนึ่งยื่นกระดาษโน้ตให้ กระดาษโน้ตมีข้อความลายมือน่านฟ้าเขียนว่า... “ไม่ต้องเป็นห่วงหญิง พร้อมกลับเมื่อไร หญิงจะกลับเอง... น่านฟ้า”
       สิบทิศดีใจ “คนที่เอากระดาษแผ่นนี้ให้หนูอยู่ที่ไหน ?”
       เด็กผู้ชายชี้นิ้วไป สิบทิศมองตาม
       สิบทิศยิ้ม “ขอบใจมากนะ”
       สิบทิศวิ่งตามไปที่เด็กชี้นิ้วบอกด้วยใบหน้าเปี่ยมด้วยความหวัง
       
       สิบทิศวิ่งมายังบริเวณที่รถของมารุตเคยจอดแต่ตอนนี้ไม่อยู่แล้ว สิบทิศมองหา สิบทิศวิ่งกลับมาที่ชานชาลาเพื่อจะมาหาเด็กผู้ชายคนนั้น แต่ก็ไม่พบแล้ว สิบทิศยืนคว้างด้วยความเจ็บใจที่คลาดกับน้องสาวเพียงเสี้ยววินาที
       
       น่านฟ้านั่งซึม มารุตขับรถจะพากลับไปส่งที่บดินทร์ธร
       “คิดดีแล้วเหรอ ที่ปล่อยให้พี่ชายยูนั่งตากน้ำค้างคอยเก้ออยู่อย่างนั้น”
       น่านฟ้านึกย้อนตอนที่มีปากเสียงกับสิบทิศแล้วสิบทิศต่อว่าเธอ
       “ยิ่งนับวันยิ่งหัวแข็ง ชักจะเอาใหญ่แล้วนะเรา”
       “โตป่านนี้แล้ว ยังเอาแต่คิดเรื่องเล่นสนุก เลิกงอแงเป็นเด็กๆเสียที คำสั่งของพี่ถือเป็น “เด็ดขาด”
       “น่านฟ้ายังเด็กเกินไป ที่จะตัดสินใจด้วยตัวเองได้”
       
       น่านฟ้าน้ำตาซึมแต่ไม่ยอมตอบมารุตเพราะไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองคิดผิดหรือคิดถูก
        
       อ่านต่อหน้า 2

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
เวียงร้อยดาว ตอนที่ 9
เวียงร้อยดาว ตอนที่ 8
เวียงร้อยดาว ตอนที่ 7
เวียงร้อยดาว ตอนที่ 6
เวียงร้อยดาว ตอนที่ 5
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 8 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 8 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 2 +10 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เมื่อไรจะลงตอนที่ 8 ให้เส็ดเร็วอ่ะคะ ลงที่ล่ะตอนอย่างงี้ทุุกวัน ก้อรอไม่ไหวนะคะ อยากให้คนอัพ อัพ เร็วได้มัยคะ รออ่านไม่ทันใจเลยอ่ะคะ สู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้นะคะ อัพให้หลายๆหน้านะคะ :)
ซิน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เมื่อไรจะลงตอนที่ 8 ให้เส็ดเร็วอ่ะคะ ลงที่ล่ะตอนอย่างงี้ทุุกวัน ก้อรอไม่ไหวนะคะ อยากให้คนอัพ อัพ เร็วได้มัยคะ รออ่านไม่ทันใจเลยอ่ะคะ สู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้นะคะ อัพให้หลายๆหน้านะคะ :)
ซิน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณมากค่ะทีีอัพ รออ่านอยุ่นะคะ
Mod_nantarat@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Public Law | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014