หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ กุหลาบร้ายของนายตะวัน

กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 16 จบบริบูรณ์

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
5 มีนาคม 2557 16:32 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 16 จบบริบูรณ์
        กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 16 อวสาน (ต่อ)
       
       ตะวันรีบเดินเข้ามาในไร่กุหลาบ สีหน้าไม่สู้เท่าไหร่ แต่พยายามฝืน เจอโรสรินอยู่ตรงหน้าแย้กับคนงานที่มองหน้ากันงงๆ ตะวันเองก็ไม่เข้าใจ เดินมายืนข้างโรสริน เธอหันไปยิ้มให้ตะวัน แล้วหันไปทางแย้กับคนงาน
       
       “วันนี้นายตะวันใจดีให้ทุกคนหยุดพักหนึ่งวัน นายตะวันจะเป็นคนตัดกุหลาบทั้งหมดนี่เอง”
       ตะวันเหวอ คนงานเฮลั่นดีใจ พากันเดินออกไป เหลือแต่แย้ที่มองตะวันเป็นห่วง
       “แย้ว่าให้แย้อยู่ช่วยลูกพี่อีกคนดีกว่านะครับ ไร่ใหญ่ขนาดนี้ ลูกพี่ตัดคนเดียวไม่ไหวแน่”
       “เมื่อกี๊ฉันพูดว่าไง”
       “ให้นายตะวันตัดทั้งหมด”
       “ฉันพูดว่านายตะวันใช่มั้ย”
       “ค้าบ”
       “ไม่มีชื่อแย้”
       “ค้าบ”
       “แล้วจะอยู่ทำไม กลับไปสิ” แย้เหวอ
       “กลับไปเถอะแย้” ตะวันบอก
       แย้พยักหน้า เดินออกไปแบบห่วงตะวันมาก ตะวันหันไปมองโรสริน เธอหยิบตะกร้าพบพื้นขึ้นมา ยื่นไปตรงหน้าเขา
       “ทำงาน”
       ตะวันรับตะกร้ามาแล้วก็ถอนหายใจ โรสรินเดินออกไป
       
       อีกด้านหนึ่งที่บ้านพักพีระ พีระมองอุษาวดีที่ยืนอยู่กับกระเป๋าเดินทางข้างตัว
       “อุษาจะกลับกรุงเทพ”
       “ค่ะ อุษาเป็นห่วงบริษัท ทิ้งงานมางานหลายวันแล้ว”
       “ห่วงงานหรือหนีอะไรกันแน่” อุษาวดีเงียบ พีระจับแขนน้องสาว “ เราเป็นพี่น้องกัน น้องทุกข์ พี่ก็ทุกข์ด้วย” อุษาวดีน้ำตารื้นขึ้นมาทันที “ให้พี่แบ่งความทุกข์มาจากน้องบ้างเถอะนะ”
       อุษาวดีปล่อยโฮ กอดพีระแน่น พีระกอดอุษาวดีปลอบใจ สีหน้าเป็นห่วงมาก
       
       ที่ไร่กุหลาบ ตะวันเอาตะกร้าที่ใส่กุหลาบวางบนพื้นก่อนจะปาดเหงื่อ หน้าซีดมากขึ้นกว่าเดิม โรสรินเดินมาเช็กงาน เธอหยิบกุหลาบในตะกร้าขึ้นมาหนึ่งดอก มองอย่างพิจารณา
       “สมกับเป็นเจ้าของไร่กุหลาบ ฝีมือการตัดเนี๊ยบ รีบไปทำต่อได้แล้ว วันนี้นายต้องตัดให้หมดทั้งไร่”
       “ครับ”
       ตะวันหยิบตะกร้าใบใหม่แต่เจ็บจี๊ดที่นิ้ว ตะวันชะงักไป โรสรินเห็นนิ้วแดงๆ ของตะวันจากการตัดกุหลาบ
       ทันใดนั้นโรสรินเห็นภาพบางอย่าง
       “ทำไมนิ้วแดงแบบนี้”
       “เปล่า”
       “เปล่าอะไร” โรสรินจับมือมาดู แล้ว็ฉุกคิดได้เอง “นายโดนเข็มทิ่มใช่มั้ย”
       ตะวันนิ่ง เป็นการยอมรับ โรสรินซึ้งมาก
       “นายเย็บผ้าไม่เป็น” ตะวันพยักหน้า “แล้วทำไมนายต้องทำขนาดนี้”
       “ได้มั้ยที่คุณบอกว่าผมเป็นคนที่ไม่เคยมีความฝัน แต่เพราะเหตุการณ์นี้ทำให้ผมรู้ว่าความฝันของผมคืออะไร ความฝันของผม คือการที่ผมเห็นคุณมีความสุข และถ้าคุณมีความสุข คุณก็จะไม่อยากไปจากที่นี่”
       “ฉัน ฉันไม่รู้จะพูดอะไรเลยอ่ะ”
       “ก็ไม่ต้องพูดอะไร แค่เห็นคุณยิ้มได้อีกครั้ง ผมก็ดีใจแล้ว”
       ปัจจุบัน โรสรินมองตะวันด้วยแววตาที่สั่นระริก หัวใจเต้นแรง ตะวันเงยหน้าขึ้นมา เธอ ทำเป็นใจแข็ง
       “แค่นี้ก็ต้องอดทน ทำงานต่อไป” ตะวันแอบซึมที่โดนว่า หันหลังเดินออกไป โรสรินยกมือจับที่หัวใจตัวเอง
       “ทำไมหัวใจเต้นแรงแบบนี้ หรือว่าเรารักนายตะวันจริงๆ”
       
       โรสรินเริ่มคิดว่าหรือเธอจะรักตะวันจริงๆ

กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 16 จบบริบูรณ์
        น้ำค้างเดินมาหาพีระ
       “พี่อุษากลับไปแล้วเหรอ”
       “อือ” พีระหน้าเศร้า
       “ตกลงพี่อุษาเป็นอะไร”
       “คนที่จะให้คำตอบเรื่องนี้ได้คือ หมอกิตติทัต”
       น้ำค้างมองพีระสงสัย
       
       ที่โรงพยาบาลในกรุงเทพ กิตติทัตเดินมาตามทางในโรงพยาบาล พลันเสียงมือถือดังขึ้น เขาหยิบมือถือออกมา เห็นชื่อน้ำค้าง ก็กดรับสาย
       “ว่าไงครับน้ำค้าง”
       “ผมพีระ”
       กิตติทัตชะงัก
       “คุณพีระ” กิตติทัตนึกได้ ก็ตกใจ “คุณอุษาเป็นอะไรรึเปล่าครับ”
       พีระเปิดสปีคเกอร์โฟน น้ำค้างยืนข้างๆ
       “ผมต้องถามประโยคนี้กับหมอมากกว่าว่าน้องสาวผมเป็นอะไร หมอทำอะไรน้องผม” กิตติทัตเงียบ “นี่ไม่ใช่เวลามาเงียบนะหมอ”
       กิตติทัตถอนหายใจ
       “คุณอุษาเข้าใจผมผิด คิดว่าผมชอบโรส”
       พีระกับน้ำค้างนิ่วหน้า
       “แล้วหมอชอบใคร”
       
       กิตติทัตเงียบไปสองวินาที ก่อนตัดสินใจพูด
       “ผมชอบคุณอุษา ไม่ใช่ ผมรักคุณอุษา”
       พีระกับน้ำค้างอึ้งไปนิดหนึ่ง
       “ถ้ารักแล้วรออะไรอยู่ล่ะคะหมอ” กิตติทัตเครียด
       “หมอไม่รู้จะเริ่มต้นพูดยังไง”
       น้ำค้างสุดทน
       “แค่พูดว่ารัก มันไม่ยากหรอก แต่ถ้าหมอไม่พูด หมอได้กินแห้วแทนข้าวแน่”
       “ผมขอสั่งให้หมอไปหาน้องผมเดี๋ยวนี้ ตอนนี้อุษากำลังกลับกรุงเทพ”
       กิตติทัตชะงัก สีหน้ามีความหวังขึ้นมา
       
       อุษาวดีเดินมาในออฟฟิศ
       “มีคนมาขอพบคุณอุษาค่ะ” พนักงานบอก
       อุษาวดีนิ่วหน้าแปลกใจ
       
       อุษาวดีเดินออกมาเห็นกิตติทัตยืนหันหลัง ก็รู้ทันทีว่าใคร เธอใจเต้นแรง ไม่นานกิตติทัตหันมาเห็นอุษาวดีพอดี ก็ผงะ ทั้งสองคนมองหน้ากัน
       “หมอมาทำไมคะ”
       กิตติทัตเดินมาใกล้ ตรงหน้าอุษาวดี
       “ผมมาตามหาหัวใจของผมน่ะสิครับ”
       “หมอมาตามหาผิดที่แล้วล่ะค่ะ หัวใจของหมอ คงไม่ได้อยู่ที่นี่”
       “อยู่สิครับ หัวใจของผม อยู่ตรงหน้าผมตอนนี้” อุษาวดีอึ้ง แต่ยังไม่เชื่อ
       “อย่ามาล้อเล่น อุษาไม่สนุกด้วย”
       “ผมไม่ได้เล่น” กิตติทัตบอกหน้าจริงจัง จับมืออุษาวดี “ผมรักคุณอุษา คุณเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ผมรัก และรักมาตั้งนาน แต่ผมขี้ขลาดที่ไม่กล้าบอกความจริง เพราะกลัวเสียใจถ้าคุณไม่รับรักผม แต่ตอนนี้ผมไม่กลัวแล้ว” อุษาวดีทำหน้าไม่ถูก อึ้งมาก “ขอโอกาสให้ผู้ชายธรรมดาๆ อย่างผม ได้ปกป้อง และดูแลคุณอุษาตลอดไป จะได้มั้ยครับ”
       
       กิตติทัตมองลุ้นมาก อุษาวดีใจเต้นไม่เป็นส่ำ รู้สึกตื้นตันมาก
       “อุษาเป็นคนเอาแต่ใจ ใจร้อน แล้วก็เรื่องมากๆๆ นะคะ หมอจะรับอุษาได้เหรอ”
       “ถ้าคุณเอาแต่ใจ ผมก็จะตามใจคุณ ถ้าคุณใจร้อน ผมก็จะใจเย็น ถ้าคุณเรื่องมาก ผมก็จะทำให้เป็นเรื่องเล็ก” อุษาวดีถึงกับขำออกมาทั้งน้ำตารื้น “ผมรักคุณแบบที่คุณเป็น ไม่ว่าคุณจะเป็นยังไง ผมก็รับได้ทุกอย่าง และผมก็มั่นใจว่านอกจากคุณอุษาผมรักผู้หญิงคนไหนไม่ได้อีกแล้ว”
       กิตติทัตมีสีหน้ามุ่งมั่นเอาจริง อุษาวดีรู้สึกดีมากๆ จนน้ำตาไหลออกมาด้วยความซาบซึ้ง
       “ตกลงคุณอุษา จะว่ายังไงครับ”
       อุษาวดีโผกอดกิตติทัตแน่น กิตติทัตผงะ
       “หวังว่ากอดนี้คงแทนคำตอบได้นะคะ” กิตติทัตดีใจมาก ยกอุษาวดีตัวลอยขึ้นจากพื้นแล้วหมุนไปรอบๆ เธอร้องลั่น “ปล่อยอุษาลงเถอะค่ะ”
       “ไม่ครับ ผมไม่มีวันปล่อยคุณอุษาอีกแล้ว”
       กิตติทัตอุ้มอุษาวดีหมุนไปรอบๆ บรรยากาศอบอวลด้วยความรัก
       
       ส่วนที่ไร่ตะวัน ท่ามกลางแดดเปรี้ยง ตะวันขุดดินเหงื่อท่วมหน้าท่วมตัว สภาพแย่มาก ตะวันเวียนหัว รู้สึกทั้งหนาวและร้อนเพราะเป็นไข้กำลังจะทนไม่ไหว ทันใดนั้นแย้แอบย่องเข้ามาหา ตะวันเห็น
       “แย้ แกมาทำไม”
       “แย้มาช่วยลูกพี่”
       “ไม่ต้อง กลับไป”
       “แย้ไม่กลับ” ตะวันเซ แย้รีบประคองตะวัน แล้วก็ตกใจ “ทำไมลูกพี่ตัวร้อนแบบนี้ ลูกพี่เป็นไข้”
       “เงียบ ฉันไม่ได้เป็นอะไรทั้งนั้น”
       “เป็น”
       “ไอ้แย้ ถ้าแกยังขืนพูดมาก โดนฉันเตะแน่ รีบไปก่อนที่โรสจะเห็น” แย้ยังยืนนิ่ง “ไปดิวะ”
       
       ตะวันยกเท้า แย้รีบวิ่งออกไป ตะวันแทบทรุด รู้สึกร่างกายกำลังจะไม่ไหว

กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 16 จบบริบูรณ์
        อีกมุมหนึ่ง พีระกับน้ำค้างกำลังดูรูปคู่อุษาวดีกับกิตติทัตที่ส่งมา สองคนหน้าตายิ้มแย้มมาก
       “ในที่สุด ก็ลงเอยกันจนได้ เฮ้อ”
       “ดีจังเลยนะ”
       “อือ ฉันว่าจัดงานแต่งงานพร้อมกันสองคู่เลยดีกว่า”
       น้ำค้างเขิน ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้
       “งานใคร”
       “อุษากับหมอทัต แล้วก็...” พีระยิ้มกรุ่มกริ่ม “เธอกับฉันไงล่ะ”
       น้ำค้างอายมาก
       “ฉันยังไม่ได้รับปากซักหน่อยว่าจะแต่งกับนาย”
       พีระอมยิ้ม แล้วแย้ก็เดินหน้าแย่เข้ามาหา ทั้งคู่หันไปเห็น
       “พี่แย้เป็นอะไร”
       แย้ถอนหายใจ
       
       โรสรินยืนมองตะวันทำงาน ก่อนจะหยิบแหวนแต่งงานที่ตะวันให้ออกมาจากกระเป๋ากางเกง ระหว่างนั้นพีระกับน้ำค้างเดินมาหา เห็นโรสรินมองแหวนแต่งงานในมือ ก็ชะงัก น้ำค้างกับพีระมองหน้ากัน โรสรินหันมาเห็นพีระกับน้ำค้างก็ตกใจ หน้าถอดสี รีบเก็บแหวนทันที กลัวพีระกับน้ำค้างเห็น
       “โรซี่”
       โรสรินหันมา
       “มีอะไร”
       “เลิกทรมานตะวันเถอะนะ”
       “ฉันไม่ได้ทรมาน เค้าพูดเองว่าจะยอมทำตามทุกอย่างที่ฉันสั่ง”
       “ตะวันไม่สบาย” โรสรินชะงัก
       “ไม่ต้องมาพูดเพื่อช่วยนายตะวัน”
       “พี่ตะวันไม่สบายจริงๆ นะคะ” น้ำค้างช่วยยืนยัน
       
       โรสรินหันไปมองตะวันเห็นทำงาน
       “เนี่ยนะคนไม่สบาย”
       “เลิกใจร้ายกับตะวันได้แล้ว ตะวันรักโรซี่มาก แล้วโรซี่ก็รักตะวันมากเหมือนกัน” พีระบอกอย่างสุดทน
       “พีอย่ายุ่งกับเรื่องนี้ดีกว่า”
       พีระเดินมาตรงหน้าโรสริน
       “ความจริงโรซี่จำอะไรเรื่องระหว่างตัวเองกับตะวันได้แล้วใช่มั้ย” โรสรินผงะ มองพีระกับน้ำค้าง พูดไม่ออก
       “อย่าปฏิเสธ เพราะพีเห็นโรซี่เอาแหวนแต่งงานที่ตะวันให้มาด้วย ตอนนั้นโรซี่อยากคืนแหวนแทบเป็นแทบตาย แต่วันนี้ โรซี่พกมันติดตัว แสดงว่าต้องจำอะไรได้บ้างแล้ว ตอบพีมาโรซี่ โรสริน”
       โรสรินสุดทน หันไป
       “โรสเริ่มจำได้แล้ว” พีระกับน้ำค้างดีใจ “แต่ความรู้สึกของโรสมันยังคลางไม่แน่ใจ ไม่มั่นใจว่าเค้าจะเป็นผู้ชายที่โรสรักจริงๆ มันทำให้โรสไม่กล้าที่จะรักเขาหมดใจ เข้าใจเหรอยัง”
       “การที่พี่ตะวันยอมทำขนาดนี้” น้ำค้างชี้ไปทางตะวันที่ทำงานอยู่ในไร่ โรสรินหันไปมองตาม “ยังทำให้พี่โรสไม่มั่นใจอีกเหรอคะ”
       โรสรินไม่ตอบ หันไปทางอื่น
       “แล้วตะวันต้องทำแค่ไหน โรซี่ถึงจะเชื่อ”
       โรสรินเอาแต่เงียบ ทันใดนั้นเสียงตุ่บดังขึ้น โรสริน พีระ น้ำค้าง หันไปมองที่ไร่กุหลาบ ไม่เห็นตะวันก็แปลกใจ
       
       โรสริน พีระ น้ำค้างเดินเข้ามาในไร่กุหลาบ แล้วก็ตกใจเพราะตะวันหมดสติอยู่บนพื้น โรสรินหน้าแย่ รู้สึกผิดขึ้นมาทันที น้ำค้างรีบเข้าไปดูตะวัน
       “พี่ตะวัน”
       
       เย็นวันนั้นที่ห้องนอนตะวัน หมอฉีดยาตะวันเสร็จ หันมาทางโรสริน พีระและน้ำค้าง
       “ร่างกายคุณตะวันอ่อนเพลียเพราะสูญเสียน้ำ และพักผ่อนไม่เพียงพอ ไม่ต้องห่วงนะครับ หมอให้ยาไว้ทานแล้วพักซักสองสามวัน ร่างกายก็จะกลับมาแข็งแรงตามเดิม”
       โรสริน พีระ น้ำค้างโล่งอก
       “ขอบคุณนะคะหมอ น้ำค้างไปส่งค่ะ”
       น้ำค้างเดินออกไปส่งหมอ เหลือโรสรินกับพีระสองคน โรสรินเดินไปนั่งข้างเตียง ขยับผ้าห่มให้ตะวัน พีระมองเธอ
       “โรสจะอยู่เฝ้าตะวันเอง เพราะโรสทำให้เค้าเป็นแบบนี้”
       โรสรินมองตะวันด้วยความเป็นห่วงมากๆ
       
       พีระเดินออกมาเจอน้ำค้างที่ส่งหมอเสร็จแล้วเดินกลับมา
       “พี่โรสล่ะ”
       “โรซี่อาสาอยู่ดูแลตะวัน แสดงว่าโรซี่เริ่มเปิดใจให้ตะวันแล้ว”
       น้ำค้างยิ้มอย่างมีความหวัง
       “หวังว่าเรื่องร้ายจะกลายเป็นดีนะ”
       พีระยิ้มและพยักหน้า
       
       เวลาผ่านเวลา โรสรินคอยดูแลตะวัน เช็ดตัวให้เขาทั้งคืน ทั้งๆ ที่ดึกมาก แต่โรสรินไม่ยอมนอน สุดท้ายก็ทนไม่ไหว สัปหงก แล้วก็สะดุ้งตื่นมาดูตะวันต่อ โรสรินนั่งอยู่ข้างเตียงตะวัน ไม่ยอมลุกไปไหน
       
       เช้าวันต่อมา ตะวันสีหน้าดีขึ้น ลืมตาขึ้นมา เห็นว่าตัวเองอยู่ที่บ้าน ก็แปลกใจ พยายามจะลุกขึ้นนั่ง แต่ไม่ค่อยมีแรง โรสรินเปิดประตูเข้ามาพร้อมถาดอาหาร เห็นตะวันจะลุก ก็รีบวางถาดอาหารบนโต๊ะ และรีบเข้ามาช่วยพยุง ตะวันหันไปมองโรสรินอึ้งๆ
       “โรส”
       “ลุกขึ้นมาทำไม”
       “ผมหิวน้ำ”
       โรสรินเดินไปรินน้ำใส่แก้วและเดินกลับมาให้เขา ตะวันรับน้ำมาดื่ม ก่อนจะส่งคืนให้เธอ ตะวันมองโรสรินงงๆ โรสรินเอาแก้วน้ำคืนมา แล้วเดินไปวางบนโต๊ะ ก่อนจะยกถาดอาหารเดินมานั่งข้างเตียง
       “ฉันทำข้าวต้มมาให้นาย”
       โรสรินตักข้าวต้มขึ้นมาเป่า แล้วยื่นช้อนไปตรงหน้าตะวัน
       “ผมทานเอง”
       “ไม่ไว้ใจฉันเหรอ?” ตะวันเงียบ “ฉันไม่แกล้งนายแล้ว ทานซะ” ตะวันกินข้าวต้มที่โรสรินป้อน ยังไม่เข้าใจกับสิ่งที่เธอทำ โรสรินป้อนข้าวต่อ “ทานให้หมด จะได้ทานยา”
       “ผมดูแลตัวเองก็ได้”
       “ฉันเคยพยาบาลนายมาแล้วครั้งนึง” โรสรินหลุกปากบอก ตะวันอึ้ง “ฉันทำได้ ไม่ต้องห่วง ลืมไปแล้วเหรอว่าฉันเป็น “นางฟ้า” ของนาย”
       ตะวันชะงัก มองโรสรินที่ป้อนข้าวเขา ข้าวเลอะปากตะวัน โรสรินเห็น
       “ทานดีดีสิ เลอะแล้วเห็นมั้ยเนี่ย”
       
       โรสรินเอามือเช็ดปากให้ตะวันโดยไม่รังเกียจซักนิด ตะวันคิดย้อนกลับไป
       “ดื้อจริงๆ เลยนาย นอนเยอะๆ จะได้หาย”
       “ทฤษฎีไหน”
       “ทฤษฏีพยาบาลอย่างฉันเนี่ยแหละ พูดง่ายๆ จะได้โตไวไว” ตะวันหัวเราะ “หัวเราะอะไร นายควรจะสำนึกบุญคุณฉันรู้มั้ย เพราะตั้งแต่เกิดมา ฉันไม่เคยทำแบบนี้ให้ใคร”
       “แล้วทำไมคุณถึงทำให้ผม”
       ตะวันจ้องหน้าโรสรินแววตามีความหมาย เธอชะงัก รู้สึกเขินๆ แต่ทำหน้านิ่ง
       “ไม่รู้ รู้แต่ว่าฉันอยากตอบแทนนายบ้าง บอกแล้วไงว่าจะเป็นพยาบาลส่วนตัวให้จนกว่าจะหาย นางฟ้าใจดีทำให้ขนาดนี้ยังจะดื้ออีก เหรอ”
       ตะวันยิ้มชอบใจ เห็นถึงความปรารถนาดีของเธอ
       “โอเคครับ ผมไม่ดื้อแล้ว นางฟ้าของผม”
       ตะวันกับโรสรินมองหน้ากัน โรสรินแก้เก้อเอาน้ำให้ตะวัน
       “ดื่มน้ำเข้าไปอีก นายน่ะพูดมากเกินไปแล้ว”
       
       ตะวันเอาน้ำมาดื่ม แต่น้ำหกเลอะปาก โรสรินตกใจเผลอตัวใช้มือเช็ดปากให้เขา นิ้วโป้งลูบเช็ดปากให้ตะวัน พลันหนุ่ม-สาว มองตากัน หน้าใกล้ๆ กัน โรสรินและตะวัน ชะงักราวกับต้องมนต์

กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 16 จบบริบูรณ์
        ปัจจุบัน ตะวันมองโรสรินตาเป็นประกายดีใจ มั่นใจว่าเธอจำเรื่องเค้าได้แล้ว โรสรินเงยหน้าเห็นตะวันยิ้ม
       “ยิ้มอะไร”
       “เปล่า”
       “เห็นอยู่ว่ายิ้ม”
       “ผมมีความสุขน่ะ”
       ตะวันยิ้มๆ โรสรินนิ่วหน้า แล้วก็ป้อนข้าวให้ตะวันต่อ
       
       น้ำค้างคุยโทรศัพท์กับตะวัน มีพีระยื่นหน้ามาฟังข้างๆ
       “พี่ตะวันคิดว่าพี่โรสจำได้แล้วว่าพี่สองคนรักกัน”
       น้ำค้างกับพีระหันมายิ้มให้กัน สีหน้าตะวันมีความหวัง ขณะแอบคุยโทรศัพท์อยู่บนเตียง
       “พี่มั่นใจ เพียงแต่โรสอาจจะยังจำไม่ได้ทั้งหมด แต่ครั้งนี้พี่จะไม่ถามตรงๆ เพราะโรสไม่มีทางยอมรับ”
       น้ำค้างกับพีระนิ่วหน้า
       “แล้วพี่ตะวันจะทำยังไง”
       ตะวันยิ้ม อย่างนึกอะไรดีดีออก
       
       โรสรินเข้ามาในห้อง พร้อมถาดอาหารเช้า แต่ไม่เห็นตะวันบนเตียง ก็แปลกใจ
       “หายไปไหน”
       โรสรินนิ่วหน้า
       
       โรสรินเดินออกมาวางถาดอาหารบนโต๊ะอาหาร
       “หาทั่วบ้านก็ไม่เจอ” ระหว่างที่กำลังคิด อาทิตย์เดินยิ้มเข้ามา โรสรินหันไปมอง “นายติสท์”
       “พี่โรสไปกับอาทิตย์หน่อยสิครับ”
       โรสรินนิ่วหน้ามองอาทิตย์
       
       อาทิตย์จูงมือโรสรินมาตามทาง
       “นายติสท์จะพาพี่ไปไหน”
       “เดี๋ยวก็รู้ครับ”
       โรสรินสงสัยมาก แต่ยื้ออาทิตย์ไว้ โรสรินจะไม่ยอมไป
       “มีอะไร บอกพี่มาเดี๋ยวนี้”
       อาทิตย์ตกใจ แผนจะแตกแต่หันไปเห็นแย้กับคนงาน อาทิตย์รีบส่งซิกให้แย้ ทันใดนั้นแย้กับคนงาน ในชุดดำ มีผ้าปิดหน้า ใส่หมวก ก็กระโดดออกมาจากข้างทาง โรสรินกับอาทิตย์ตกใจ
       “พวกแกเป็นใคร”
       แย้กับคนงานไม่ตอบ พุ่งเข้ามาหาโรสรินกับอาทิตย์ แย้อุ้มอาทิตย์ขึ้นมา โรสรินอึ้ง อาทิตย์ร้องลั่น
       “ปล่อยอาทิตย์นะ ปล่อย ปล่อย”
       “จับนายติสท์ไปทำไม”
       แย้กับคนงานรีบวิ่งหนีออกไป
       “พี่โรสช่วยอาทิตย์ด้วย พี่โรส”
       “อาทิตย์”
       โรสรินรีบวิ่งตามอาทิตย์ไปทันที
       
       โรสรินวิ่งมาตามทางแต่วิ่งไม่ทันแย้
       “ไปไหนแล้ว ทำไงดี” โรสรินลนลาน นึกออก หยิบมือถือออกมากดโทรออก “น้ำค้างรับสิ รับสิ ทำไมไม่รับ” วางสาย โทรออกอีกครั้ง “พีปิดมือถือทำไมเนี่ย”
       สีหน้าโรสรินไม่สู้ดีอย่างแรง ตัดสินใจเดินต่อไป
       
       โรสรินเดินออกมาตรงลานโล่ง ก็แปลกใจที่เห็นจอผ้าสีขาวขึงอยู่เหมือนจอหนัง เธอนิ่วหน้า เดินมาหยุดตรงหน้าจอ ทันใดนั้นมีภาพบนจอปรากฏขึ้นมา เป็นภาพม้านั่งตัวหนึ่ง โรสรินยิ่งแปลกใจ
       ไม่นานตะวันเดินเข้ามานั่งที่ม้านั่งตัวนั้น โรสรินชะงัก
       “ผมอ่านหนังสือเล่มนึง เค้าเขียนว่าความจริงคนเราเกิดมา พร้อมหัวใจครึ่งดวง ผมหัวเราะ และไม่เชื่อในสิ่งที่เค้าเขียน ถ้าหัวใจมีแค่ครึ่งดวง เราคงไม่มีชีวิตอยู่” โรสรินตั้งใจฟังตะวัน “แต่มีผู้หญิงคนหนึ่ง ทำให้ผมรู้ว่า สิ่งที่หนังสือเล่มนั้นบอก มันเป็นเรื่องจริง”
       โรสรินรู้สึกหัวใจเต้นแรง
       “ทั้งๆ ที่ผู้หญิงคนนั้นร้ายกาจ เอาแต่ใจ”
       
       ภาพในอดีตที่โรสรินเป็นคุณหนูขี้วีน
       “แต่กลับมีมุมที่น่ารัก”
       ภาพในอดีตตอนที่โรสรินประกวดเต้นฮูล่าฮูบ
       “และความน่ารักของเค้าก็เห็นชัดมากขึ้น จนทำให้หัวใจของผมเต้นแรงเมื่อได้เจอ และอยากอยู่ใกล้เธอคนนั้นตลอดเวลา ผมไม่รู้ว่าผมรักเธอคนนั้นตั้งแต่ตอนไหน แต่ผมแอบเก็บภาพของเธอตั้งแต่วันแรกที่เธอเดินเข้ามาในชีวิตผม”
       ตะวันหยิบภาพต่างๆ ของโรสรินมากมายขึ้นมาดู โรสรินรู้ว่าตะวันหมายถึงเธอ จึงน้ำตารื้น
       “อย่างนี้เรียกว่ารักหรือเปล่าครับ โรสริน ผมรักคุณ”
       
       โรสรินน้ำตาไหล ด้วยความซาบซึ้ง ทันใดนั้นผ้าสีขาวร่วงลงพื้น ตะวันยืนอยู่ข้างหลังผ้านั่น โรสรินอึ้ง ตะวันเดินออกมายืนตรงหน้าโรสริน เธอนิ่งไปสามวินาที
       “ตะวัน นายรักฉันเพราะอะไร”
       “ผมตอบคุณไม่ได้ว่าผมรักคุณเพราะอะไร เพราะมันมีเป็นร้อยเป็นพันคำตอบ” ตะวันเคยพูดประโยคนี้กับโรสรินเมื่อตอนไปเที่ยวทะเลด้วยกัน “ผมชอบเสียงเพราะๆ ของคุณ ผมชอบรอยยิ้มที่ทำให้โลกสดใส ผมชอบความเย่อหยิ่งถือตัวแต่ก็แฝงด้วยความอ่อนโยน ผมชอบทัศนคติของคุณที่ไม่คิดจะยอมแพ้ต่ออุปสรรคใดๆ ผมเคยไม่ชอบคุณ”
       ตะวันจ้องมองโรสริน
       “แต่วินาทีนี้...”
       แล้วโรสรินก็พูดขึ้นมาพร้อมกับตะวัน
       “ผม/ฉันรักทุกสิ่งทุกอย่างในตัวคุณ/นาย นั่นแหล่ะคือเหตุผลของผม/ฉัน” ตะวันอึ้งที่โรสรินจำได้ ตะวันพูดต่อ โรสรินพูดด้วย “แล้วมันก็ไม่มีเหตุผลเลยถ้าคุณ/นายจะไม่ใช่คนสุดท้ายที่ผม/ฉันรัก ผม/ฉันอยากอยู่กับคุณ/นายไปตลอดชีวิตของผม/ฉันโรสริน/ตะวัน”
       ตะวันยิ้มกว้างดีใจมากจนน้ำตาซึม
       “คุณจำได้”
       “ฉันจำได้ว่าฉันรักนาย ถึงแม้ฉันจะยังจำเรื่องราวของเราได้ไม่ทั้งหมด แต่ฉันพร้อมที่จะสร้างความทรงจำระหว่างเราขึ้นมาใหม่” โรสรินยิ้ม น้ำตาไหล แล้วก็หยิบแหวนที่ตะวันให้ออกมา ยื่นไปตรงหน้าตะวัน “ฉันอยากให้นายสวมมันให้ฉันอีกครั้ง”
       ตะวันดีใจมากๆ รับแหวนมาจากมือโรสริน
       “กุหลาบร้ายของผม แต่งงานกับผมนะ คุณคือหัวใจอีกครึ่งหนึ่งของผม” มโรสรินพยักหน้า
       
       ตะวันสวมแหวนที่นิ้วนางข้างซ้ายให้โรสริน ก่อนจะจูบมืออย่างแผ่วเบา ทั้งคู่สวมกอดกันแน่น เสียงเฮดังขึ้น ตะวันกับโรสรินผละออกมาและหันไปเห็นน้ำค้าง พีระ อุษาวดี กิตติทัต แย้ ชาญ ณรงค์ ยุนอา อึ่ง อาทิตย์ ยิงพลุสว่างไสว
       “ซาบซึ้งตรึงใจมากลูกเอ๊ย” ณรงค์ร้องไห้
       “ไอ้ณรงค์ร้องไห้ทำไม” แล้วชาญก็ร้องไห้ตาม
       “แล้วเอ็งร้องไห้ทำไมวะ”
       “มันมีฟามสุขที่เห็นหลานรักของเราสองคนลงเอยกันสักที”
       ชาญปล่อยโฮ ณรงค์เช็ดน้ำตาให้ แย้หันมาทางยุนอา
       “อยากกอดแบบนั้นบ้างจุง”
       ยุนอาหันไปสวมกอดแย้แน่น แย้ดีใจ กอดยุนอาตอบ พีระกับน้ำค้างจับมือและยิ้มให้กัน อุษาวดีเอนหัวซบไหล่กิตติทัต อึ่งกับอาทิตย์ก็กอดกัน
       
       หนึ่งเดือนต่อมา เสียงเพลงสนุกสนานดังขึ้นเห็นบรรยากาศงานแต่งงานที่จัด OUTDOOR น้ำค้าง พีระ อุษาวดี กิตติทัต อยู่กันเป็นคู่ๆ อาทิตย์วิ่งเล่น อึ่งวิ่งไล่ตาม แย้กับยุนอาเอามือที่ถือแก้วไขว้กันแล้วดื่มน้ำ หัวร่อต่อกระซิก ทุกคนดูมีความสุขกันมาก
       ชาญกับณรงค์เดินออกมามองไปรอบๆ สีหน้ายิ้มแย้มอารมณ์ดี
       “ในที่สุดก็มีวันที่เราสองคน ได้เป็นทองแผ่นเดียวกัน”
       “ฉันคิดไม่ผิดจริงๆ ที่ส่งยัยโรสให้มาอยู่ที่นี่ หลานชายแกมันสวดยอด เปลี่ยนกุหลาบร้ายให้เป็นกุหลาบแสนสวยได้เหมือนเดิม ชนแก้วฉลองกันหน่อย”
       ชาญกับณรงค์ชนแก้ว
       “ต่อไปนี้ก็ถึงเวลาเป็นคุณทวดเลี้ยงเหลนกันล่ะเว๊ย”
       ชาญกับณรงค์หัวเราะพร้อมกันอย่างมีความสุข พลันเสียงแย้ดังขึ้น
       “ท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน เชิญพบกับเจ้าบ่าวเจ้าสาวได้แล้วครับ”
       ทุกคนหันไป
       
       ตะวันกับโรสรินเดินจับมือออกมาด้วยกัน ตะวันกับโรสรินอยู่ในชุดเจ้าบ่าวเจ้าสาวสไตล์คาวบอย ดูสบายๆ ทุกคนปรบมือและยิ้มแย้ม
       “ขอบคุณทุกท่านมากนะครับที่มางานแต่งงานของเราสองคน กว่าจะมาถึงวันนี้ เราสองคนผ่านอะไรกันมากมาย ทั้งสุขทั้งเศร้า จนทำให้เรารู้ใจตัวเองว่าเรารักกัน”
       ทุกคนฮิ้ว ตะวันหันไปมองโรสริน เธอยิ้ม และหันไปทางชาญกับณรงค์
       “โรสกับตะวันคงจะไม่ได้มายืนตรงนี้ด้วยกัน ถ้าไม่ใช่เพราะปู่ชาญกับปู่ณรงค์” ทุกคนหันไปมองชาญกับณรงค์ ชาญกับณรงค์ยิ้มแก้มปริ “ขอบคุณคุณปู่มากนะคะที่ทำให้เราสองคนได้มาพบกัน”
       “เรามีวันนี้เพราะสัญญาศักดิ์สิทธิ์ของปู่นะครับ”
       ทุกคนปรบมือให้ชาญกับณรงค์ ชาญกับณรงค์เขิน ทำหน้าไม่ถูก ยุนอาเดินออกมา
       “ถึงเวลาเฮฮาเริงร่าท้าความรักกันแล้วล่ะค่ะ มิวสิค”
       
       เพลงดังขึ้น ทุกคนออกมาเต้นกันเป็นคู่ๆ อึ่งกับอาทิตย์ / ชาญกับณรงค์ / แย้กับยุนอา / พีระ น้ำค้าง / อุษาวดีกับกิตติทัต และโรสรินกับตะวัน โรสรินหอมแก้มตะวันฟอดใหญ่
       


        จบบริบูรณ์

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
ข่าวล่าสุด ในหมวด
กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 16 จบบริบูรณ์
กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 15
กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 14
กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 13
กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 12
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 43 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 42 คน
98 %
ไม่เห็นด้วย 1 คน
2 %
ความคิดเห็นที่ 2 +7 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
"ฟินแลนด์แดนไร่ตะวัน" สนุก ซึ้ง โรแมนติก ชอบมากคะ และอยากให้คู่นี้เล่นละครด้วยกันอีก
chonranut_kob@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 10 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สนุกมาก
ปาลินี
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 9 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
น่ารักจัง
gifza
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
หรอยอยู่
ขมิ้น
 
ความคิดเห็นที่ 8 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สนุกมากค่ะ
สิดารัศมิ์ สายแก้ว
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 -1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สวยสวยสวยสวยสวยสวยสวยสวยสวยสวยสวยสวยสวยสวยสวยสวยสวยสวยสวยสวยสวยสวยสวยสวยสวยสวยสวยสวยสวยสวยสวยสวยสวยสวยสวยสวย
สวยสวย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เป็นกำลังใจให้นะค่ะ
ปรียานุช
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สวยมากน่ารักด้วย
แตงไทย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
หนุกตั้งเเต่ต้นจนจบ จิ๊ดดดดด....จนหยดสุดท้ายจริงๆค่ะ
ตอนจบไม่พลาดเเน่นอนค่ะ(ความจริงไม่เคยพลาดสักตอน อิอิ) ปล.ขอละครคู่นี้อีกนะคะผู้จัดทุกคนรับรองเรตติ้งกระจุย><
กุหลาบร้าย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบพี่ไหม่กะพี่กันต์
ชอบค่ะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +7 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
"ฟินแลนด์แดนไร่ตะวัน" สนุก ซึ้ง โรแมนติก ชอบมากคะ และอยากให้คู่นี้เล่นละครด้วยกันอีก
chonranut_kob@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตอนจบซึ้งมากๆๆๆๆ น้ำตาไหลเลยเรา
omega555 สมาชิก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014