หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ อีสา รวีช่วงโชติ

อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 26

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 6 มีนาคม 2557 03:46 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 26
       อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 26 (ต่อ)
       
       ไม่นานต่อมา สายืนเด่นอยู่กลางบันได ประกาศกับทุกคนที่รายล้อมอยู่ เสียงแข็งกร้าวมาดเจ้าแม่
       
       “ฉันจะปิดอุษาวดีไนต์คลับ”
       ทุกคนรวมทั้งเพ็ญศรีตกใจกันทั้งแถบ
       “อะไรนะ คุณอุษา”
       พนักงานบ้างอึ้ง บ้างบ่นกันพึมพำ มีพวกนางโชว์ที่ออกอาการฮึดฮัดไม่พอใจมากกว่าคนอื่น
       “ฉันตัดสินใจแล้ว” สาสั่งเฉียบขาด “ปิดวันนี้เลย เพ็ญจ่ายเงินเดือนล่วงหน้าให้ทุกคนสองเดือนแล้วให้กลับบ้านไปได้”
       “เดี๋ยว คุณอุษา นึกจะปิดก็ปิดแบบนี้ พี่ประธานรู้หรือยัง” นางโชว์ 1 ท้วง
       สาหันขวับไปใส่ ไม่พอใจ “นี่มันคลับของฉัน”
       นางโชว์ 1 ขัดขึ้นอีก “พี่ประธานไม่ยอมแน่ๆ”
       “เดี๋ยวๆ ทุกคนใจเย็นก่อน”
       พวกนางโชว์ไม่ยอม พากันโวยวายเสียงขรม
       “ไปตามพี่ประธานมาดีกว่า” / “พี่ประธานไม่ยอมแน่” / “ใช่ๆๆๆ แล้วนี่พี่ประธานไปไหน”
       สาตวาดแว้ด “หุบปากนะ” ทุกคนเงียบ ตกใจ “ประธานมันหายหัวไปแล้ว ฉันกำลังตามหามันอยู่ ถ้ามีใครรู้ว่าไอ้คนทรยศมันไปหลบอยู่ที่ไหน ก็ช่วยบอกด้วย…ฉันจะได้ไปฆ่ามัน”
       สาพูดไปด้วยความแค้นเพ็ญศรีพยายามปลอบใจ
       
       ค่ำแล้วขณะที่รถประธานแล่นเข้ามาจอดในบ้านตุ่นปิดประตู
       ประธานลงไปเปิดประตูให้โสภิตพิไลที่นั่งหน้าบึ้งอยู่ในรถ เห็นว่าประธานพกปืนอยู่ด้วย
       “ถึงบ้านแล้ว”
       ประธานทำท่าจะอุ้ม โสภิตพิไลบอกปัดทันที
       “ไม่ต้อง! ฉันเดินเองได้”
       “อวดเก่ง” ตุ่นเดินมาพอดี ประธานหันไปบอก “ตุ่น คุณหนูหกล้ม ขาแพลงช่วยพาขึ้นไปข้างบนหน่อย”
       “ค่ะ”
       ตุ่นช่วยประคองโสภิตพิไลที่ขาเจ็บออกจากรถ โสภิตพิไลวางใจขึ้น ประธานเดินตาม ยิ้มๆ
       
       ตุ่นกับประธานพาโสภิตพิไลไปนั่งพักที่เตียง
       โสภิตพิไลบอกกับประธาน “คุณออกไปได้”
       ประธานยิ้ม แล้วเดินกลับไปที่ประตู
       “วันนี้น้ามัยไม่อยู่ คุณหนูจะเอาอะไร เรียกตุ่นนะคะ” ตุ่นบอกโสภิตพิไล ประธานได้ยิน
       “จ้ะ” โสภิตพิไลพยักหน้ารับ ตุ่นออกไป
       
       ต่อมาไม่นาน ประธานยืนอยู่ที่ตู้ยาชั้นล่าง หน้าตามีแผนบางอย่าง ตุ่นเดินลงมา ประธานหันไปบอกกับตุ่น
       “ยาแก้ปวดแก้ไข้ไม่มีเหรอ ตุ่น”
       “คุณไม่สบายเหรอคะ”
       “เปล่า แต่คุณหนูโสภิตข้อเท้าแพลง น่าจะต้องกินยากันไว้หน่อย” ประธานควักเงิน “เอางี้ ตุ่นออกไปซื้อไป”
       “น้ามัยสั่งให้หนูเฝ้าบ้านค่ะ”
       “แค่ปากซอยนี่เอง บ้านไม่ต้องห่วง ฉันเฝ้าให้” ประธานหยิบเงินให้อีก “ฉันให้ค่าเหนื่อย เอ้า”
       ตุ่นออกอาการลังเล
       
       สาเข้ามาในห้องทำงาน เดินไปโทรศัพท์ หมุนหมายเลขโทร.ออก เป็นเบอร์บ้าน
       โทรศัพท์ที่บ้านสาดัง กริ๊งเดียว ก็เห็นมือประธานยกหูขึ้นมา
       สารีบพูด “ตุ่น นี่ฉันเองนะ คุณหนูกลับมาหรือยัง”
       ประธานยิ้มร้าย แล้ววางหูลงดังกริ๊ก สาขัดใจ
       “ตุ่น...ตุ่น” สาโมโห “รับแล้วไม่พูด เป็นบ้าอะไร”
       สากดโทร.อีกที แล้วต้องแปลกใจ ที่ไม่มีสัญญาน
       ที่แท้ประธานดึงสายโทรศัพท์ออก ยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะเดินขึ้นไปชั้นบน
       
       โสภิตพิไลนั่งกึ่งนอนอยู่บนเตียง หน้าเครียดหนัก ทั้งกลุ้มใจ สับสน ประตูเปิดออกเห็นประธานเดินเข้ามา โสภิตพิไลตกใจ
       “เข้ามาทำไม”
       ประธาน ผมไม่เชื่อ ว่าที่ผ่านมา คุณไม่รู้สึกอะไรกับผม
       โสภิตพิไลออกอาการกลัว “ออกไป”
       ประธาน เดินกรายเข้ามาที่เตียง “คุณปฏิเสธผม เพราะคุณเกรงใจคุณอุษา”
       โสภิตพิไลขยับตัวหนีไปอีกด้านของเตียง “ฉันไม่ได้ชอบคุณ”
       ประธานฉุนขึ้นเสียง “โกหก!”
       โสภิตพิไลสวนคำ “ฉันไม่เคยชอบคุณเลย รังเกียจด้วยซ้ำ”
       คราวนี้ประธานไม่พอใจ “แล้วที่ผ่านมาแปลว่าอะไร” เขาเดินเข้าหา โสภิตพิไลขยับหนี “คุณหลอกใช้ผมเหรอ ปั่นหัวผมเล่นหรือยังไง”
       “ฉันเปล่า” ประธานคว้าตัวได้ โสภิตพิไลกรี๊ด “อ๊าย...ปล่อยฉัน” แล้วตะโกนเรียก “ตุ่น! ตุ่น!”
       ประธาน เอามือปิดปาก “ตุ่นไม่อยู่ ตอนนี้ มีแค่เราสองคนเท่านั้นแหละ โสภิต”
       ขาดคำประธานปล้ำจูบโสภิตพิไลอย่างหื่นหิว โสภิตพิไลดิ้นรนสุดชีวิต มือไปโดนปืนที่เอวประธาน โสภิตพิไลกระชากมา แล้วผลักประธานเต็มแรง พร้อมกับเล็งปืนใส่
       “อย่านะ อย่าเข้ามา ฉันยิงจริงๆ ด้วย”
       
       ประธานยิ้มหยันไม่กลัวสักนิด

อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 26
       ตุ่นเดินกลับมาถึงหน้าประตูบ้าน ในจังหวะที่สาขับรถเข้ามาจอดพอดี พอเห็นเป็นตุ่น สารีบลงมาโวยทันที
       
       “ตุ่น ฉันโทรมาทำไมไม่พูด แล้วนี่ไปไหนมา”
       “ไปซื้อยาให้คุณหนูค่ะ”
       สาดีใจ “โสภิตกลับมาแล้วเหรอ” คว้าถุงยามา เปิดถุงกระดาษน้ำตาลดู “คุณหนูเป็นอะไร”
       “ข้อเท้าแพลงค่ะ คุณประธานเลยใช้หนูออกไปซื้อยา”
       สาเอะใจในวินาทีนั้น เปิดประตูเล็กวิ่งถลาเข้าไปในบ้านทันที
       
       โสภิตพิไลขาเจ็บ เดินไม่ถนัดนัก ยังคงเล็งปืนไปที่ประธาน
       “ออกไป ไม่งั้นฉันจะยิงคุณ”
       ประธานเย้ย “กล้าเหรอ”
       ประธานมองประเมินค่อยๆ ดูเชิงอย่างระมัดระวัง เพื่อหาทางแย่งปืน
       “ยิงคนมันไม่เหมือนยิงกระป๋องนะ หนูน้อย”
       โสภิตพิไลมือสั่นเห็นชัด กลัวแต่ฮึดสู้ “ฉันยิงได้ก็แล้วกัน”
       ประธาน ยิ้มข่มขวัญ “จะยิงได้ยังไง ในเมื่อปืนมันไม่มีลูก”
       โสภิตพิไลตกใจ เผลอมาสนใจที่ปืนในมือ ประธานฉวยโอกาสพุ่งเข้าใส่ แย่งปืน โยนทิ้งไปอีกทาง แล้วกอดโสภิตพิไลเอาไว้แน่น
       “ปล่อยนะ ปล่อย”
       “ผมไม่ใช่ผู้ชายแบบที่คุณจะปั่นหัวเล่นได้...” เพลย์บอยคราวพ่อจับคางเด็กสาวเชิดขึ้นมา “คุณเป็นคนจุดไฟ คุณต้องเป็นคนดับมัน!”
       ประธานอุ้มโสภิตพิไลโยนลงไปบนเตียง แล้วปล้ำจูบ
       ประตูห้องเปิดผางออก สาถลาเข้ามา พร้อมๆ กับเสื้อตัวนอกของโสภิตพิไลลอยหวือมาตกที่ตรงหน้าสา
       “ประธาน!” สาแผดเสียงก้อง
       ประธานหันขวับมา ตกใจ โสภิตที่อยู่ในเสื้อซับในกรีดร้อง
       “คุณสา”
       “คุณป้า ช่วยหนูด้วย”
       สาพุ่งเข้ามาด้วยความโกรธ ตาวาววับราวกับเสือแม่ลูกอ่อน แล้วเท้าบังเอิญไปเตะปืนที่ตกอยู่ที่พื้น สาก้มดูหยิบขึ้นมา
       ประธาน ตาเหลือก “คุณสา!”
       สาหน้ามืด หูอื้อด้วยความโกรธสุดขีด กระหน่ำยิงประธาน ปังๆๆๆๆ จนหมดกระสุน
       ร่างประธานหล่นลงไปกองกับพื้น เลือดท่วมตัว ไหลรินรดพื้นอย่างน่ากลัว
       โสภิตพิไลตะลึง อยู่บนเตียง สายืนนิ่งขึง
       ตุ่นได้ยิยเสียงปืน วิ่งขึ้นมาดูเห็นร่างประธานจมกองเลือด มีสายืนถือปืนอยู่ ตุ่นตกใจ ร้องกรี๊ด แล้ววิ่งหนีไป
       โสภติพิไลค่อยๆ ได้สติ
       “คุณป้า”
       สาทิ้งปืน เดินเข้ามากอดโสภิตพิไล
       “ไม่เป็นไรแล้วนะลูกนะ ไม่เป็นไรแล้ว”
       สากอดโสภิตพิไลแน่นอย่างปกป้อง มองไปที่ศพประธาน แทบไม่อยากเชื่อว่าตัวเองเป็นคนทำ
       
       ไม่นานต่อมาเจ้าหน้าที่ขนศพประธานออกจากบ้านเพื่อไปชันสูตร สานั่งนิ่ง ตาแข็งอยู่ในห้อง โสภิตพิไลที่สวมเสื้อเรียบร้อยนั่งอยู่ข้างๆ
       ตำรวจเดินมาหา “ผมขอควบคุมตัวคุณอุษาวดีไปดำเนินคดี ข้อหาฆ่าคนตายโดยเจตนาส่วนคนอื่น ในบ้าน ผมขอเชิญไปให้การ”
       สารีบขัดทันที “ไม่มีใครรู้เรื่องอะไรทั้งนั้น”
       “คุณป้าคะ”
       สามองโสภิตพิไล พูดจริงจังมาก “มันเป็นเรื่องของป้ากับประธาน หนูไม่เกี่ยว ไม่รู้ไม่เห็นอะไรทั้งนั้น” แล้วละสายมาทางตุ่น “เด็กในบ้านก็เหมือนกัน เขาไม่อยู่บ้าน ตอนที่เกิดเรื่อง”
       โสภิตพิไลกับตุ่นอึกอัก
       ตำรวจบอก “ถึงยังไงก็ต้องไปให้การครับ”
       สามองหน้าโสภิตพิไลสบตา พูดหนักแน่น
       “หนูไม่รู้ ก็บอกว่าไม่รู้...เข้าใจไหม”
       โสภิตพิไลเข้าใจความต้องการของสา ว่าต้องการปกป้องตัวเอง ถึงกับน้ำตาคลอ
       “ค่ะ คุณป้า”
       “ฉันพร้อมแล้วค่ะ คุณตำรวจ”
       ตำรวจจะพาตัวสาไป โสภิตพิไลลุกขึ้น
       “คุณป้าขา…”
       สาชะงัก โสภิตพิไลวิ่งเข้าไปกอดสา ร้องไห้
       “หนูขอโทษ หนูเสียใจ”
       สากอดตอบโสภิตพิไล ยิ้มทั้งน้ำตา
       
       เป็นเวลากลางดึก มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นท่ามกลางความมืดและเงียบสงัด ของตำหนักขาว
       ชายรวีอ่านหนังสืออยู่ในชุดนอน ได้ยินเสียงโทรศัพท์ แปลกใจ มองดูนาฬิกาที่โต๊ะ เห็นเป็นเวลา
       สี่ทุ่มกว่า
       “ใครโทรมาดึกดื่นป่านนี้”
       ไฟห้องโถงเปิดสว่างขึ้น เสียงโทรศัพท์ยังดังอยู่ และปลุกให้หม่อมพริ้ม และหญิงจ้อย เดินออกมา
       “ใครโทรศัพท์มากลางดึกกลางดื่น หญิงจ้อย มีเรื่องอะไร”
       “เดี๋ยวหญิงพูดกับเขาเองค่ะ”
       ชายรวีเดินออกมาจากห้องพอดี
       “ผมรับเองครับ พี่หญิง” คุณชายรับสาย “บ้านรวีวารครับ”
       
       เป็นโสภิตพิไลที่โทร.มาจากบ้านสา เด็กสาวยังร้องไห้ไม่หยุดขณะพูดสาย
       “คุณชายรวีช่วงโชติใช่ไหมคะ”
       “ครับ...นั่นใครครับ”
       “ฉันโสภิตพิไลค่ะ หลานป้าอุษา” เด็กสาวสะอื้นอีก “ฉันขอโทษที่โทรมารบกวน แต่ฉัน...ฉันไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งใครแล้ว”
       ชายรวีปลอบ “ใจเย็นๆ ก่อนครับ ค่อยๆ พูด...ไม่ทราบว่ามีเรื่องอะไรหรือครับ”
       “คุณป้า” โสภิตพิไลอัดอั้นร้องไห้โฮ “คุณป้าฆ่าคนตายค่ะ”
       ชายรวีตกใจ “อะไรนะ! คุณอุษาฆ่าคนตาย!”
       หม่อมพริ้มกับหญิงจ้อยได้ยินชัดเจน ตกใจสุดขีด
       
       “คุณพระ!” หม่อมอุทาน
       
       อ่านต่อหน้า 4

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 37 จบบริบูรณ์
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 36
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 35
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 34
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 33
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 3 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 3 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สงสารสานะ แต่สาเองก็ทำคนอื่นเจ็บมาก
พรากลูกสาวเขามาเพื่อตัวเองจะได้อยู่กับผู้ชาย

เจอคนดี ก็ทิ้งเขาไปมีชู้ จนเขาพิการหมดอนาคต
ก็คงเป็นกรรมของสาที่ไม่เคยมีความยับยั้งชั่งใจ

น้องโม มนชนก สวยมาก แต่งตัวย้อนยุคยิ่งสวย
แต่สีหน้าท่าทาง กริยาน้ำเสียงตอนพูด เหมาะเป็นนางร้ายมากว่า จีบปากจีบคอทำตาพองเกิน ราวกับละครเวที เห็นแล้วเหนื่อย
คนดู
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
บ้าอำนาจ ยศฐาบรรดาศักดิ์ ทุกยุคทุกสมัย
เงิบๆๆ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สงสารอีสาอ่ะ เค้าคงเจ็บปวดมามากแล้ว หม่อมพริ้มไม่เคยให้อภัยเลย ไหนจะโสภิตอีก หยิ่งจองหอง แทบไม่เคยพูดดีกับอีสาเลย ยิ่งดูยิ่งหดหู่ เหมือนชีวิตอีสาไม่มีอะไรดีเลย มีแต่คนเกลียดเต็มไปหมด
ปล.นุ่น วรนุชสวยมากกกก
สงสารมาก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อยากอ่านต่อแล้ววว มาลงไวไวน๊าาาา
Pls
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
หุหุ อยากดูเร็วๆแล้วซิ
วินน้อย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014